Monday, 30 August 2010

Ταξίδι στ'όνειρο...

Χθες το απόγευμα επιστρέφαμε από τη Χαλκιδική και στο αυτοκίνητο έκανα ζάπινγκ στο ραδιόφωνο. Ξαφνικά έπεσα πάνω σε ένα παλιό αγαπημένο τραγούδι και άρχισα να χορεύω. Αναφώνησα "πού το θυμήθηκαν!!" και ανέβασα την ένταση. Επίσης είπα ότι εκείνη την εποχή γράφονταν ωραία τραγουδάκια, αγνά, όχι σαν τα σημερινά που προβάλλουν τον εγωισμό και σου δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα. Αυτά τα τραγούδια πραγματικά σε ταξίδευαν! Με αυτά ονειρευόμασταν και φανταζόμασταν άλλα μέρη κι άλλους κόσμους... :)




Στίχοι:

Στίχοι: Γιάννης Νικολάου
Μουσική: Γιάννης Νικολάου
Πρώτη εκτέλεση: Λαθρεπιβάτες

Κι αν δεν πήγαμε ταξίδια
κι αν μας έπνιξε η Αθήνα
κι αν το καλοκαίρι φεύγει
δεν πειράζει.

Τα ματάκια σου χαζεύω
και μαζί σου ταξιδεύω
το μικρό μας το δυάρι
κόσμος μοιάζει.

Ταξίδι στ' όνειρο
ταξίδι στ' άγνωστο
μαζί σου κι όπου βγει
και πάμε όπου πεις.

Ταξίδι...

Το μικρό μας κρεββατάκι
είναι πλοίο που σαλπάρει
η αγάπη κυβερνάει
και μας πάει.

Τα φιλιά σου διαβατήριο
του ονείρου εισιτήριο
κι αν Χειμώνας πλησιάζει
δεν με νοιάζει...

Ταξίδι στ' όνειρο
ταξίδι στ' άγνωστο
μαζί σου κι όπου βγει
και πάμε όπου πεις.

Ταξίδι...

Monday, 9 August 2010

Happy Birthday to my love!


Σαν σήμερα πριν από 31 χρόνια γεννήθηκε ένα μικρό αγοράκι ονόματι Γιάννης. Πριν από 9 χρόνια ο Γιάννης μπήκε στη ζωή μου και έκτοτε την ομορφαίνει και την κάνει καλύτερη κάθε μέρα!

Χρόνια πολλά Γιάννη μου, εύχομαι να είσαι πάντοτε γερός, χαμογελαστός και ευτυχισμένος! :)

Λέσβος - Μέρα 2η - Μέρος 2ο - Σκάλα Ερεσσού, Πέτρα, Μόλυβος

Μπορεί να άργησα να συνεχίσω την περιήγηση στο όμορφο νησί της Λέσβου, αλλά δεν ξέχασα ότι χρωστάω ποστ. Να'μαι λοιπόν μια βδομάδα μετά από την επιστροφή από ένα άλλο ελληνικό νησί (oh god δεν έχω τελειώσει ακόμα τη Λέσβο και πρέπει να κάνω ποστ και από το άλλο νησί μετά, θέλω επιπλέον χρόνο, ποιος ανακάλυψε το 24ωρο;!!!). Anyway! Στο θέμα μας...

Σας είχα αφήσει με το ποστ από το Σιγρί, ένα όμορφο χωριό που έχει κανείς να δει πολλά όμορφα πράγματα (το Μουσείο του Απολιθωμένου Δάσους, το Κάστρο κλπ). Μετά το Σιγρί λοιπόν κατευθυνθήκαμε προς την Ερεσσό και την Σκάλα Ερεσσού που βρίσκονται νότια του Σιγρίου. Όπου βλέπετε κάποια ονομασία και την ίδια με την λέξη Σκάλα μπροστά δηλώνει ότι η απλή ονομασία είναι ορεινή ή πεδινή και η αντίστοιχη Σκάλα της το παραθαλάσσιο μέρος της. Στην Ερεσσό δεν σταματήσαμε, αλλά την περάσαμε και πήγαμε κατευθείαν στην Σκάλα.



Η Σκάλα Ερεσσού είναι ένα μικρό μέρος, αρκετά γραφικό, αλλά δεν καθήσαμε πολύ. Θέλαμε να βουτήξουμε να δροσιστούμε αλλά η ιδέα να είμαστε ακριβώς κάτω από τα εστιατόρια και τις καφετέριες δεν μας ενέπνεε και αφού τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες από το κέντρο της μπήκαμε στο αυτοκίνητο και πήγαμε λίγα μέτρα παραπέρα που ήταν πιο ήσυχα και είχε και μεγαλύτερη παραλία.





Στο πάρκινγκ του χωριού παρατηρήσαμε και το παρακάτω "παρδαλό" αυτοκίνητο που μάλλον βρίσκεται μόνιμα εκεί ως διαφήμιση για κάποιο μπαρ (;) :



Κάναμε λοιπόν τη βουτίτσα μας στα παγωμένα νερά τις Λέσβου και όταν διαπιστώσαμε ότι τα σύννεφα πλησίαζαν απειλητικά αποφασίσαμε να συνεχίσουμε την εκδρομή μας...
Πήραμε το δρόμο της επιστροφής προς τη βάση μας, τον Μόλυβο. Περνώντας όμως από ορεινά μέρη μας έπιασε μια τρομερή μπόρα, πραγματικά έριχνε καρεκλοπόδαρα, σχεδόν χαλάζι, όμως με την παράλληλη ύπαρξη του ήλιου! Τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναζήσει!

Λίγο πριν το Μόλυβο βρίσκεται η Πέτρα, παραθαλάσσιο μέρος με έναν μεγάλο δρόμο γεμάτο ταβερνάκια. Εκεί σταματήσαμε να ξαποστάσουμε, να κάνουμε μια βόλτα και αποφασίσαμε να "τσιμπήσουμε" το κατιτίς μας!



Συμπτωματικά το ταβερνάκι στο οποίο καθίσαμε το έχει ένας κύριος με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη! Το γεύμα πάνω κάτω το ίδιο... λαδοτύρι Λέσβου, κολοκυθάκια τηγανιτά, σαρδελίτσες ωραίες, πατάτες τηγανιτές, καλαμάρι τηγανιτό και χωριάτικη σαλάτα. Τι νόστιμα και αγνά ήταν όλα!




Δίπλα μας καθόταν ένα ζευγάρι ξένοι τουρίστες και τους είχε γυρίσει το μάτι όταν είδαν τι παραγγείλαμε χαχαχα! Αυτοί είχαν πάρει μόνο μια σαλάτα (κλασσικά) και μια μερίδα από κάτι, σαρδελίτσες νομίζω.

Μετά το φαγητό μια βολτίτσα στην Πέτρα επιβαλλόταν...



Αφού ξεκουραστήκαμε για λίγο στο ξενοδοχείο το βράδυ κάναμε μια νυχτερινή τσάρκα στο Μόλυβο για να τον δούμε καλύτερα. Τα στενά σοκάκια με τα πέτρινα σπιτάκια είναι πολύ γραφικά:








Προτομή του ποιητή και πεζογράφου Αργύρη Εφταλιώτη, πατρίδα που οποίου είναι ο Μόλυβος

Την όμορφη βολτίτσα ακολούθησε μια στάση για παγωτό δίπλα στο κύμα, στο Sunset. Περιμένοντας να έρθουν τα παγωτά έβγαλα δυο "καλλιτεχνικές" φωτογραφίες με το φαναράκι που βρισκόταν πάνω στο τραπέζι μας:



Να τα και τα παγωτά! Πλούσια πλούσια και περιποιημένα με τα όλα τους!!


Το λιμανάκι του Μολύβου φωτισμένο από μακριά.


Άλλες φωτογραφίες από την καφετέρια, με τα όμορφα λουλούδια και το καλοφτιαγμένο παρτέρι.

Ξαπλώστρες πάνω στις κοτρώνες.

Και τέλος επιστροφή στο ξενοδοχείο μας. Για να κλείσει και η δεύτερη μέρα κάναμε μια βόλτα στην πισίνα του ξενοδοχείου μας απ'όπου είχε εκπληκτική θέα στο φωτισμένο κάστρο. Μερικές φωτογραφίες ακόμα επομένως επιβάλλονταν:



Θα επιστρέψω με την τρίτη μέρα όπου θα περιπλανηθούμε σε πολλά ακόμα μέρη. :)

ΥΓ. Αν θέλετε να δείτε τις φωτογραφίες από όλα τα ποστ μαζεμένες δεν έχετε παρά να κάνετε κλικ στο link που φαίνεται κάτω από καθεμιά από αυτές και να τις δείτε στο άλμπουμ που έχω φτιάξει στο picasaweb.

Thursday, 8 July 2010

Λέσβος - Μέρα 2η - Μέρος 1ο - Σιγρί

Η δεύτερη μέρα μας βρήκε βεβαίως πιο ξεκούραστους. Ξυπνήσαμε πρωί πρωί με μεγάλη όρεξη να ανακαλύψουμε το νησί της Λέσβου.

Όπως πάντα ξεκινήσαμε με ένα καλό πρωινό! Στην βεράντα του ξενοδοχείου μας μας πλησίαζαν γατάκια αλλά και τα σπουργίτια εδώ είναι πιο ξεθαρεμένα, μέχρι και στην διπλανή μας καρέκλα έρχονταν και κάθονταν!



Καλημέρα λοιπόν και μια όμορφη μέρα ξεκινάει... Το πρόγραμμα που φτιάξαμε για την δεύτερη μέρα έλεγε να ξεκινήσουμε τις εκδρομές με πρώτη στάση το Σιγρί όπου βρίσκεται το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου.


View Lesvos - Day 2 - Part 1 - Sigri in a larger map

Στο δρόμο μας συναντήσαμε πολλές μονάδες αιολικής ενέργειας...




Ένα από τα πολλά μοναστήρια του νησιού, (εδώ η Ιερά Μονή Υψηλού) που συναντήσαμε στο δρόμο μας:


Κάναμε μια στάση λίγο πριν το Σιγρί για να το απολαύσουμε από ψηλά. Όπως βλέπετε το Σιγρί προστατεύεται από το νησάκι που βρίσκεται ακριβώς απέναντί του, τη Νησιώπη ή Μεγαλονήσι. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την ιταλική λέξη siguro που θα πει ασφαλής και είναι το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι του νησιού. Βρίσκεται δε στο δυτικότερο μέρος της Λέσβου.


"Η διαδρομή της Λάβας", πινακίδα που μας ενημερώνει τι αξίζει να επισκεφθούμε στο Σιγρί. Να αναφέρω εδώ ότι στο δυτικό μέρος του νησιού η βλάστηση είναι πιο αραιή - σε αντίθεση με την πολύ πυκνή και πλούσια βλάστηση της κεντρικής και ανατολικής Λέσβου - και θυμίζει λίγο η εικόνα το ηφαίστειο της Σαντορίνης.


Με το που φτάσαμε στο Σιγρί πήγαμε αρχικά στο Μουσείο του Απολιθωμένου Δάσους. Δίπλα στο μουσείο υπάρχει σε μια στροφή αυτός ο πολύ όμορφος ανεμόμυλος:


Και μπαίνουμε αισίως στο Μουσείο το οποίο είναι ίσως το ωραιότερο που έχω επισκεφθεί στη χώρα μας, τόσο όσον αφορά τις εγκαταστάσεις όσο και τα εκθέματα αλλά και την συμπεριφορά των υπευθύνων!

Η είσοδος του Μουσείου

Ένας απολιθωμένος κορμός δέντρου δίπλα στην είσοδο του μουσείου

Με το που μπήκαμε και κόψαμε τα δύο εισιτήρια (5 ευρώ το άτομο) ο κύριος στο ταμείο μας έδωσε πολλά ενημερωτικά φυλλάδια για το ίδιο το μουσείο αλλά και για διάφορα άλλα μουσεία του νησιού καθώς και ένα ολόκληρο βιβλίο-οδηγό για τα αξιοθέατα και την ιστορία κάθε δήμου της Λέσβου που ήταν ισάξιο του οδηγού Explorer που είχα αγοράσει (και μάλιστα πιο πρόσφατο, του 2009)! Και όλα αυτά εντελώς δωρεάν!! Κατόπιν αν και ήμασταν μόνο εμείς οι δύο εκείνη τη στιγμή στο μουσείο μια κοπέλα μας έβαλε σε μια πρώτη αίθουσα με καρέκλες και μας έκανε ολόκληρη παρουσίαση με προτζέκτορα όπου μας εξήγησε με ένα πολύ ωραίο βιντεάκι με animation και εικόνες πως προέκυψαν τα απολιθωμένα δέντρα. Πριν από περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια λοιπόν τα δέντρα αυτά είχαν ύψος εκατό μέτρα (!). Κάποια στιγμή στο δυτικό μέρος του νησιού εξερράγη ένα ηφαίστειο και στη συνέχεια επήλθε παγετός, με αποτέλεσμα τα δέντρα να διατηρηθούν σε διάφορα σημεία και να απολιθωθούν. Όταν τελείωσε η παρουσίαση η κοπέλα μας οδήγησε στις δύο αίθουσες και μας έκανε μια μίνι ξενάγηση λέγοντάς μας δύο λόγια για το τι πρόκειται να δούμε στο μουσείο πριν μας αφήσει να απολαύσουμε τα εκθέματα με την ησυχία μας. Μακάρι όλοι οι εργαζόμενοι στα μουσεία να είχαν αυτό το πάθος και να φέρονταν στους επισκέπτες κατ'αυτόν τον τρόπο! Εύγε και μπράβο!

Στο μουσείο υπάρχουν εκθέματα όχι μόνο από τη Λέσβο, αλλά και από όλη την Ελλάδα και από διάφορα άλλα μέρη του κόσμου. Παραθέτω ενδεικτικά κάποιες φωτογραφίες...

"Λειασμένη τομή απολιθωμένου δέντρου από το απολιθωμένο δάσος της Αριζόνας, Η.Π.Α, με εντυπωσιακούς χρωματισμούς. Ηλικία 225 εκατομ. έτη"

Απολιθώματα φύλλου δρυός! Λες και είναι ζωγραφισμένα!

Αυτήν την φωτογραφία δεν υπήρχε περίπτωση να μην την βάλω! Μου θυμίζει την πρώτη ταινία του Superman εκεί που πάει στη σπηλιά! Το ορυκτό που βλέπετε είναι Σελινίτης.

"Εκμαγείο απολιθωμένης κάτω γνάθου του γιγάντιου δεινοθηρίου, της οποίας οι ενάμιση μέτρου χαυλιόδοντες είναι οι μεγαλύτεροι χαυλιόδοντες δεινοθηρίου στην Ευρώπη"

Να και κάτι από τα μέρη μου! Αντίγραφο κρανίου ανθρωποειδούς του είδους του "ανθρώπου της Χαΐδελβέργης", σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής (αν δεν έχετε πάει αξίζει πάρα πολύ να το επισκεφθείτε!!!)

Δίπλα ακριβώς στο μουσείο υπάρχει ένα μεγάλο πάρκο όπου βρίσκονται εκτεθιμένοι απολιθωμένοι κορμοί δέντρων στο σημείο ακριβώς όπου βρέθηκαν. Κάναμε και εκεί μια μικρή βόλτα πριν αποχωρήσουμε από το χώρο του μουσείου:



Στη συνέχεια κάναμε μια αυτοκινητάδα ώσπου βρεθήκαμε σε κάτι χωράφια οπότε και αποφασίσαμε να γυρίσουμε πάλι προς το κέντρο του Σιγρίου για να επισκεφθούμε το κάστρο. Εκεί μέσα στα χωράφια συναντήσαμε και αυτο το περίεργο σκιάχτρο-αρκουδάκι χεχε:


Η είσοδος του κάστρου του Σιγρίου. Πρόκειται για το νεώτερο κάστρο του νησιού το οποίο κατασκευάστηκε από τους Τούρκους το 1757 και διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση.

Η θέα του χωριού από το κάστρο

Άποψη του κάστρου το οποίο είναι φρούριο μικρών διαστάσεων, τετράγωνο στην κάτοψη και διαθέτει τέσσερις οχυρωματικούς πύργους στις γωνίες του.

Παράθυρο στη θάλασσα

Άλλη άποψη του κάστρου με το Σιγρί στο βάθος

Μια από τις πιο αγαπημένες μου φωτογραφίες τραβηγμένες από το κάστρο! Πέτυχα μέχρι και τον γλάρο στη μέση της φωτογραφίας! :)



Η πολύ όμορφη πέτρινη κατασκευή από πιο κοντά

Το σχήμα αυτό που υπάρχει δίπλα στην κύρια πύλη του κάστρο χαρακτηρίστικο της τουρκικής κατασκευής

Αυτά τα "ολίγα" ως πρώτη στάση της δεύτερης μέρας. Μετά το Σιγρί περνάμε από την Ερεσσό, πηγαίνουμε στην Πέτρα για να καταλήξουμε στη "βάση" μας, τον Μόλυβο. Μείνετε συντονισμένοι για το τρίτο μέρος! ;)