Tuesday, 21 March 2017

Spring poem

Παγκόσμια ημέρα ποίησης η σημερινή και μόλις μου ήρθε έμπνευση και έγραψα αυτό:

Η φωτογραφία δικιά μου, την τράβηξα προχθές! Καλή άνοιξη να έχουμε!


Είσαι σαν ανοιξιάτικο ποίημα
Ακολουθώ το κάθε σου βήμα
Μια πεταλούδα που χάνεσαι ξαφνικά
Κι εμφανίζεσαι πάλι μαγικά

Ένα λουλούδι ανθισμένο
Μια μυρωδιά μεθυστική
Έλα κοντά μου που σε θέλω
Να μείνουμε πάντα εμείς μαζί

Μα και τις στιγμές που είμαστε χώρια
Παίρνω δύναμη πολλή
Δεν υπάρχει στενοχώρια
Γιατί με αγαπάς εσύ

Ο ήλιος τώρα ξεθωριάζει
Πάει κι αυτός να κοιμηθεί
Το φεγγάρι μας κοιτάζει
Αγκαλιά ως την αυγή



It's all about perspective!

Αχ πόσο χαίρομαι που επανήλθα στο blogging και ας μην έχω και σχόλια κάτω από τα ποστ. Είναι ωραίο να γράφεις!

Τις προάλλες που λέτε λοιπόν ήμουν έξω από το νηπιαγωγείο της μικρής το μεσημέρι και περίμενα να σχολάσουμε. Ήταν και μια άλλη μαμά από έξω που έχει τρία μικρά παιδιά (το μεγάλο είναι στα νήπια και τα άλλα δυο πιο μικρά). Ε και πάνω στην κουβέντα είπα εγώ τι κρίμα που η 25η Μαρτίου πέφτει Σάββατο και δεν έτυχε να είναι τριήμερο και εκεί πάνω λέω "ε τώρα πια το Πάσχα με το καλό θα ξεκουραστούμε"! Και με το που είπα αυτό με κοίταξε σαν εξωγήινη χαχαχα! Λέει "με τα παιδιά στο σπίτι θα ξεκουραστούμε;;;!!" Και τότε συνειδητοποίησα ότι αυτή έχει τρία και μάλιστα μικρά και φυσικά θα έχουν πολλές απαιτήσεις και το να είναι για τόσες μέρες όλοι μαζί σίγουρα δεν θα είναι εύκολο για εκείνην!

Εγώ από την άλλη που έχω μόνο μία, χαίρομαι απίστευτα τις μέρες που είναι αργία στο σχολείο. Είτε είναι τα Χριστούγεννα, είτε κάποιο τριήμερο, είτε τώρα που θα έρθει το Πάσχα!

Γενικώς εγώ δεν είμαι καθόλου του πρωινού ξυπνήματος οπότε καθημερινά που ξυπνάω στις 7:00 για να πάμε στο σχολείο στην ώρα μας δεν είναι και το καλύτερό μου! Το κάνω βέβαια αδιαμαρτύρητα και χαίρομαι που πηγαίνει στο νηπιαγωγείο και μαθαίνει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Και τις ώρες που είναι στο σχολείο μπορώ και εγώ και κάνω τις δουλειές του σπιτιού ή τα απαραίτητα ψώνια από το σουπερμάρκετ ή την λαϊκή με την ησυχία μου!

Αλλά τις μέρες που είμαστε όλη μέρα μαζί, ξυπνάμε ό,τι ώρα θέλουμε με την ησυχία μας, παίζουμε, κάνουμε διάφορες δραστηριότητες, τις χαίρομαι διαφορετικά! Είμαστε πιο χαλαρές, τα περνάμε όμορφα!

Εγώ δεν έχω καμία ανάμνηση της μαμάς μου να με παίζει καθώς ήταν και εξακολουθεί να είναι εργασιομανής. Το να κάνω παρεούλα με την μικρή μου είναι το καλύτερό μου! Χαίρεται και αυτή, χαίρομαι και εγώ! Win-win χεχε!

Ανυπομονώ λοιπόν να έρθει το Πάσχα και να τα περάσουμε όμορφα και οικογενειακά!

Μου έλειψε πολύ να πάμε κανένα ταξίδι, τις τελευταίες μέρες κοιτάζω μέσω του μπλογκ μου τα ταξίδια που κάναμε και νοσταλγώ! Λίγη ακόμα υπομονή όμως, τι να κάνουμε. Για οργανωμένη εκδρομή δεν είμαστε ακόμα. Ίδωμεν... 

Arrivederci!

Monday, 20 March 2017

Η μαμά του/της...

Δεν ήμουν σίγουρη τι τίτλο ήθελα να δώσω σε αυτό το ποστ. Βασικά είναι πολλά πράγματα που θέλω εδώ και καιρό να γράψω αλλά δεν ήξερα αν όλα αυτά πρέπει να γίνουν ένα ποστ ή πολλά μικρότερα.

Το καλύτερο λοιπόν που έχω να κάνω είναι να αρχίσω να γράφω και όπου με βγάλει! Μου λείπει πολύ το γράψιμο και δη το blogging! Αλλά μου λείπει με την παλιά μορφή, τότε που είχαμε γίνει μια "παρέα" με διάφορους bloggers και επισκεπτόμασταν καθημερινά ο ένας το μπλογκ του άλλου και αφήναμε σχόλιο στο blog! Και τονίζω το blog γιατί πλέον όλα γίνονται δυστυχώς μέσω facebook. 

Δεδομένου ότι εδώ και δυο χρόνια η οθόνη του λάπτοπ ήταν σχεδόν μόνιμα κατεβασμένη, εμένα με εξυπηρετούσε που μπορούσα να κρατήσω επαφή μέσω κινητού. Κατανοώ ότι η ζωή των περισσοτέρων τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει, όπως και η δική μου άλλωστε και τα πράγματα δεν μπορεί να είναι όπως παλιά. Αυτό σε πολλούς - όπως και σε εμένα - μπορεί να οφείλεται στην άφιξη ενός παιδιού, στην αλλαγή εργασίας, τόπου εργασίας ή διαμονής. 

Προσωπικά τώρα που η δικιά μου η μικρή μεγάλωσε λίγο και πάει προνήπια, έχω λίγο περισσότερο χρόνο. Έχω φέρει τον υπολογιστή στο σαλόνι και κάνω μια προσπάθεια να επανέλθω στο blogging.

Και μια που ανέφερα τα προνήπια, έρχομαι στον τίτλο του ποστ. Σκέφτομαι πόσο "αστείο" είναι που από τότε που ξεκίνησε το νηπιαγωγείο, επτά μήνες τώρα, συναντιέμαι με αρκετές μαμάδες τόσο το πρωί που αφήνουμε τα παιδιά μας όσο και το μεσημέρι που τα παίρνουμε και γνωριζόμαστε μεταξύ μας ως "η μαμά της Άννας", "η μαμά του Γιάννη", "η μαμά της Κωνσταντίνας" κ.ο.κ. Με μερικές που έχουμε βρεθεί σε κάποια γενέθλια προσπάθησα να μάθω και τα πραγματικά τους ονόματα, κάποια έχω συγκρατήσει, αλλά γενικώς δεν φημίζομαι για την καλή μου μνήμη (εκτός αν αφορά στίχους τραγουδιών, χαχαχα!) και επομένως συνεχίζουν να είναι "η μαμά του ή της τάδε", χεχε!

Τώρα με φωνάζει η μικρή για να παίξουμε οπότε κλείνω την ανάρτηση εδώ.

Ως το επόμενο ποστ, γειά σας!

"Η μαμά της Μάγδας" (aka Δανάη) χεχε!

Wednesday, 15 March 2017

Πρώτη εκδρομή με το νηπιαγωγείο!

Μετά την πρώτη μέρα στο σχολείο, ήρθε η ώρα και για την πρώτη σχολική εκδρομή που ήταν χθες. Η ανακοίνωση είχε βγει από την προηγούμενη εβδομάδα και οι νηπιαγωγοί μας είπαν ότι μπορούσαν μερικές μητέρες να συνοδεύσουν. Φυσικά δεν θα το έχανα αυτό με τίποτα! Θα ήταν και η πρώτη φορά που μπαίναμε σε πούλμαν!

Η εκδρομή δεν ήταν αναψυχής αλλά εκπαιδευτική. Ο προορισμός ένας πολυχώρος στο Ωραιόκαστρο και εμείς θα βλέπαμε "το αρχαιοελληνικό αγρόκτημα" όπου θα μας μιλούσαν για την υγιεινή διατροφή.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Πήγαμε στο νηπιαγωγείο κανονικά το πρωί στις 8:30. Βγήκαν όλα τα παιδάκια στην αυλή και μπήκανε σε ζευγαράκια για να πάμε στο πούλμαν. Η ώρα ήταν αιχμής και είχε αρκετή κίνηση. Κατά τις 9:15 φτάσαμε στον πολυχώρο. Δεν παρακολουθήσαμε αμέσως το πρόγραμμα αλλά τα παιδάκια κάθησαν να φάνε το κολατσιό τους σε έναν παιδότοπο και να παίξουν...


Τις μαμάδες μας πήγαν σε έναν χώρο από πάνω που είχε παγωνιά. Από όλες τις μαμάδες (καμιά δεκαριά) μόνο 3-4 παρακολουθήσαμε το πρόγραμμα το οποίο ξεκίνησε στις 10:00 ακριβώς. Οι υπόλοιπες κάθισαν εκεί για καφέ. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ποιό το νόημα να συνοδεύσεις τα παιδιά ως εκεί και να μην έχεις την περίεργεια να δεις τι θα παρακολουθήσουν τα παιδιά. Για καφέ πας οπουδήποτε. Τέλος πάντων! :)

Αρχικά πήγαμε σε μια αίθουσα δεξιώσεων με τραπέζια ροτόντες (μια μαμά είπε ότι είχε πάει σε γάμο στη συγκεκριμένη αίθουσα). Καθίσαμε στα τραπέζια και δύο κοπέλες ρώτησαν αρχικά τα παιδάκια αν κάποιο έχει τύχει να φυτέψει ποτέ κάτι. Αρκετά παιδάκια απάντησαν και οι απαντήσεις ήταν από αναμενόμενες όπως λουλούδια και πιπεριές ως πιο ευφάνταστες όπως... καρπούζια!!! Στόχος ήταν να πουν τα παιδιά τα συστατικά που είναι απαραίτητα για να φυτέψουμε κάτι (χώμα, σπόροι, νερό, ήλιος, οξυγόνο και... αγάπη και φροντίδα!)

Στη συνέχεια μοίρασαν πλαστικά ποτηράκια νερού με λίγο χώμα μέσα και έδωσαν στα παιδάκια από λίγες φακές να φυτέψουν. Αυτά θα τα παίρναμε μαζί μας στο τέλος αλλά τα ξεχάσαμε!

Έπειτα ρώτησαν τα παιδάκια αν έχουν ετοιμάσει ποτέ κάτι με τις μαμάδες τους στην κουζίνα. Οι απαντήσεις ήταν αυτές που περιμέναμε: κέικ, ψωμί, τούρτα. Σκοπός ήταν να μιλήσουν για το πως φτιάχνεται το ψωμί, ποιά υλικά χρειάζονται (αλεύρι, νερό, μαγιά, αλάτι, λάδι). Έδωσαν και από ένα μικρό κομμάτι ζυμαράκι σε κάθε παιδάκι για να κάνει ό,τι σχεδιάκι ήθελε.

Αφήσαμε τα ζυμαράκια στο τραπέζι και περάσαμε στο κυρίως θέμα, στην ξενάγηση στο αρχαιοελληνικό αγρόκτημα. Ήταν ένας αίθριος παραλληλόγραμμος χώρος περιμετρικά του οποίου υπήρχαν θεματικά "δωματιάκια". Ένας νεαρός διατροφολόγος μας ξενάγησε και έδινε πληροφορίες για το τι βλέπαμε.

 Η είσοδος στο αρχαιοελληνικό αγρόκτημα

Πιθάρια με διάφορους σπόρους



 Το αίθριο με την στολή πολεμιστή και άλλες αρχαιοελληνικές ενδυμασίες. Μας είπε για τους χιτώνες και ότι οι γυναίκες φορούσαν ως τον αστράγαλο ενώ οι άντρες ως το γόνατο.



Το αρχαιοελληνικό δωμάτιο (εδώ μας μίλησε για τα συμπόσια και τα παρομοίασε με τα σημερινά πάρτυ για να καταλάβουν τα παιδάκια)





 Το σχολείο όπου πήγαιναν μόνο αγόρια.

 Η γριούλα με τον αργαλειό της.


 Η γυναίκα που καλωπίζεται και το λουτρό της εποχής.


 Ο ξυλόφουρνος όπου έψηναν το ψωμί.


 Το πρωινό που περιλάμβανε οπωσδήποτε φρούτα.



Ο γιατρός της εποχής.

Και περνάμε στους τεχνίτες...




 Η παρασκευή του κρασιού με το πάτημα του σταφυλιού και τη δημιουργία του μούστου.


 Η δημιουργία του ελαιόλαδου με το τρίψιμο της ελιάς.


 Το άρμεγμα για να πάρουμε το γάλα.



 Οι κεραμοποιοί που κατασκεύαζαν πιθάρια για να φυλάνε τους καρπούς, το λάδι, το γάλα, το νερό και γενικώς ό,τι χρειαζόταν αποθήκευση.



 Οι ξυλουργοί.

 Οι κατασκευαστές μαχαιριών, εργαλείων και όπλων.

 Το σχολείο.


Μετά από την περιήγηση στο αγρόκτημα, επιστρέψαμε στην αρχική αίθουσα όπου μας μίλησαν για την διατροφική πυραμίδα:


Μας είπαν πόσο σημαντική είναι η καθημερινή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών που μας δίνουν την απαραίτητη ενέργεια που χρειαζόμαστε καθημερινά και ποιές κατηγορίες τροφίμων πρέπει να καταναλώνουμε κάθε μέρα, ποιές σε εβδομαδιαία βάση και ποιές λίγες φορές τον μήνα (βλέπε γλυκά).

Τα παιδάκια συμμετείχαν με χαρά και απαντούσαν σε όλες τις ερωτήσεις που τους έκαναν! Άκουσα και πολλές ατάκες από τα στοματάκια τους που με έκαναν να γελάσω πολλές φορές!

Ήταν μια όμορφη πρώτη εμπειρία. Θα πάμε άλλη μια εκδρομή τον Μάιο όπου θα έχει ως θέμα τις μέλισσες και την παραγωγή του μελιού! 

Sunday, 15 January 2017

10 χρόνια GreekCharm


Σήμερα το blog-άκι μου έχει γενέθλια! Συμπληρώνεται αισίως μια ολόκληρη δεκαετία σήμερα! Απίστευτο! Μπορεί από τότε που έγινα μανούλα οι αναρτήσεις να έχουν αραιώσει πολύ, αλλά τώρα που μεγάλωσε λίγο η μικρούλα πιστεύω ότι θα τα καταφέρω να επανέλθω γιατί πραγματικά μου λείπει!

Έχω στόχο μέσα στο 2017 να καταφέρω να κάνω μια τουλάχιστον ανάρτηση την εβδομάδα! Για να δούμε αν θα τα καταφέρω!

Χρόνια Πολλά GreekCharm μου! :)

Saturday, 14 January 2017

Maraveyas Ilegal

Πρώτα πρώτα θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους Καλή Χρονιά, αν και λίγο καθυστερημένα!

Μου έλειψε πολύ το blogging! Το πρώτο ποστ αυτής της χρονιάς θα είναι άκρως μουσικό και θα γράψω σκέψεις και συναισθήματα που σκέφτομαι εδώ και τουλάχιστον μια βδομάδα!

Το σημερινό ποστ είναι αφιερωμένο στον Κωστή Μαραβέγια, γνωστό και ως Maraveyas Ilegal. Το "Maraveyas Ilegal" το είχε πάρει το μάτι μου παλιότερα αλλά δε γνώριζα ότι πρόκειται για Έλληνα καλλιτέχνη, φαντάστηκα ότι θα ήταν κανένα συγκρότημα από την Ισπανία (τόση ασχετοσύνη, χαχαχα!).

Καθώς δεν ακούω ελληνική μουσική (πολύ συγκεκριμένα πράγματα και κυρίως λίιιιιγο παλιότερα, όχι τόσο σύγχρονα) και όλοι οι σταθμοί του ραδιοφώνου μου τόσο στο αυτοκίνητο όσο και στο σπίτι είναι συντονισμένοι σε ραδιοφωνικούς σταθμούς που παίζουν αποκλειστικά ξένη μουσική, δεν τον γνώριζα τον Κωστή Μαραβέγια.



Τον γνώρισα μέσα από το The Voice of Greece (με το οποίο έχω κολλήσει, είναι το μόνο πρόγραμμα που βλέπω στην ελληνική τηλεόραση) και η "γνωριμία" αυτή ήταν για μένα μια αποκάλυψη! Αυτό που με τράβηξε στο να θέλω να ψάξω τραγούδια του ενώ δεν το είχα επιδιώξει παλιότερα ήταν αρχικά το χιούμορ του και το πόσο ετοιμόλογος ήταν! Οι ατάκες με τον φίλο του Πάνο Μουζουράκη ήταν και αυτό που με έκαναν να θέλω να παρακολουθώ το The Voice. Μου είναι το πιο συμπαθητικό άτομο εκεί μέσα. Έχει ένα βλέμμα καθαρό και ευγενικό και φαίνεται άνθρωπος ειλικρινής και με αληθινή αγάπη για τη μουσική!

Μέσα από τα συμφραζόμενά του κατάλαβα ότι πρόκειται για ένα πολύ μορφωμένο και σπουδαγμένο πάνω στη μουσική άτομο. Και πράγματι το βιογραφικό του είναι εντυπωσιακό

Απορώ πώς μου είχε διαφύγει τόσα χρόνια και δεν τον είχα ανακαλύψει νωρίτερα! Από τότε που ξεκίνησα να βλέπω το The Voice δεν έχει περάσει σχεδόν μέρα που να μην βάλω στο κινητό μου να ακούσω στο YouTube έστω και ένα τραγούδι του! Μου φτιάχνει απολύτως την διάθεση!

Είχα να παθιαστώ έτσι με καλλιτέχνη από την εφηβεία μου, χαχαχα! Στο YouTube μου αρέσει βέβαια να παρακολουθώ τα βίντεο κλιπ του (όσοι παρακολουθείτε το blog μου ξέρετε ότι έχω αδυναμία στα παλιά και καλά βίντεο κλιπ που είχαν και ένα σενάριο) αλλά αυτό που λατρεύω πραγματικά είναι τα live του από συναυλίες! 

Γενικώς έχω να βγω πολλά χρόνια. Το clubbing το χόρτασα στα 20s μου, αυτό που μου λείπει όμως πραγματικά είναι να πάω σε μια συναυλία. Και πόσο θα ήθελα να βρεθώ σε μια συναυλία με τον Κωστή Μαραβέγια και την εκπληκτική του μπάντα στη σκηνή!!!


Επίσης αυτό που χάρηκα πολύ από αυτά τα βιντεάκια είναι το κοινό αποτελείται από νέα παιδιά ως επί το πλείστον και αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά και ελπίδα ότι υπάρχει ακόμα νεολαία που ψάχνεται με καλή και αξιόλογη μουσική και δεν είναι όλοι των σκυλάδικων!


Για το συγκεκριμένο τραγούδι, διάβασα χθες μόλις ότι έχει γράψει και ομότιτλο βιβλίο! Πολυτάλαντος! Τραγουδιστής, τραγουδοποιός, παραγωγός ΚΑΙ συγγραφέας!


Και θα κλείσω αυτήν την ανάρτηση με το πιο γνωστό του ίσως τραγούδι με δύο σχόλια-παρατηρήσεις στο τέλος...


Το πρώτο σχόλιο είναι ότι το βίντεο κλιπ είναι πολύ καλογυρισμένο και το σενάριό του θυμίζει πολύ ένα από τα πιο αγαπημένα μου βίντεο κλιπ το Future Of The Future των Deep Dish με την μοναδική φωνή της Tracey Thorn των Everything But The Girl. Αν και φυσικά στο στυλ και στο είδος μουσικής δεν το θυμίζει καθόλου. Αντιθέτως το Πού Να Βρω Μια Να Σου Μοιάζει μου θυμίζει ένα από τα all time favourite τραγούδια μου:


Διάλεξα επίτηδες τη σκηνή από την ταινία The Talented Mr Ripley γιατί είναι μία από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες και μια από τις πιο αγαπημένες μου σκηνές ταινίας!

Εξάλλου και ο Talented Mr Maraveyas έχει σπουδάσει στην Ιταλία όπου γυρίστηκε και διαδραματίζεται η ταινία! Και ξέρετε ότι λατρεύω τα ιταλικά και την Ιταλία γενικότερα.

Για όσους όμως προτιμούν τα αυθεντικά, ορίστε και το πρωτότυπο τραγούδι του Renato Carosone:



Grazie per la musica Kostis Maraveyas!!!!!!


ΥΓ1. Πέρα από το ιδιαίτερο στυλ του μου αρέσει ο Κωστής Μαραβέγιας γιατί έχει χαρακτηριστική φωνή και είναι αυτό που κάνει έναν τραγουδιστή να ξεχωρίζει! Δεν μπορείς να την μπερδέψεις με αλλουνού! Όπως χαρακτηριστική φωνή έχει και ο φίλος του Πάνος Μουζουράκης.

ΥΓ2. Σε 9 μέρες έχω γενέθλια και αποφάσισα με την πρώτη ευκαιρία να αγοράσω το διπλό live cd του. Και έχω να αγοράσω cd πολλάααααα χρόνια (δεκαπέντε και βάλε!), αλλά πιστεύω ότι αξίζει και με το παραπάνω!


Friday, 25 November 2016

Sigma feat. Birdy - Find Me

Χθες το έκανα ανάρτηση και στο facebook αλλά ήθελα οπωσδήποτε να το βάλω και στο μπλογκ μου για να μην το ξεχάσω!

Ορίστε λοιπόν ένα τραγούδι που έχω λατρέψει τελευταία και που χθες μόλις μου ήρθε να ανοίξω το YouTube για να δω το video clip του. Και προς μεγάλη έκπληξή μου ποιά εμφανίστηκε μπροστά στην οθόνη μου; Ω ναι! ΕΙΝΑΙ η Eleven (κατά κόσμον Millie Bobby Brown) από το Stranger Things!

Και όχι, φυσικά και δεν τραγουδάει η ίδια αλλά η Birdy (γιατί άντε να θυμάσαι να την πεις με ολόκληρο το όνομά της - Jasmine Lucilla Elizabeth Jennifer van den Bogaerde!). Η "Eleven" απλά προσφέρει τις υποκριτικές τις ικανότητες στο βίντεο κλιπ με πολλές εκφράσεις του προσώπου της και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν θυμίζει σε τίποτα τον ρόλο της στη σειρά. 

Όπως σωστά σχολιάσε ο Philos, θυμίζει την Natalie Portman στο Leon! Και το σίγουρο είναι ότι θα την δούμε σε πολλά και διαφορετικά πράγματα στο μέλλον.

Αρκετά όμως με τα λόγια! Απολαύστε το τραγούδι και όπως πάντα ακολουθούν και οι στίχοι!


Lyrics:

We said goodbye, you told one so many times
We've made our peace
But this is love, I'll never give you up
I know your love is come haunting me
Like a river always running
I keep losing you
Like a fire always burning
I'll be here for you.

If you're ready, heart is open
I'll be waiting
Come find me
If you're searching for forever
I'll be waiting
Come find me
I see you, here in the darkness
Blinding light right where your heart is
If you're ready, heart is open
I'll be waiting
Come find me
Come find me
Come find me
I see you, here in the darkness
Blinding light right where your heart is
If you're ready, heart is open
I'll be waiting
Come find me

We've lost our way that's what you told me last
Tears, they come and go
This is us, I'll never get enough
It's taking losing you to know

If you're ready, heart is open
I'll be waiting
Come find me
If you're searching for forever
I'll be waiting
Come find me
I see you, here in the darkness
Blinding light right where your heart is
If you're ready, heart is open
I'll be waiting
Come find me
Come find me
Come find me
I see you, here in the darkness
Blinding light right where your heart is
If you're ready, heart is open
I'll be waiting