6 μηνών!

Σήμερα η μπέμπα μας γίνεται έξι μηνών! Πώς πέρασε μισός χρόνος από τη στιγμή που πήγα στην κλινική για να γεννήσω, ούτε που το κατάλαβα! Σαν χθες μου φαίνεται! Κι όμως το μωράκι μας μεγαλώνει! Εδώ και τέσσερεις εβδομάδες τρώμε και στερεές τροφές και μαθαίνω μέρα με τη μέρα να "διαβάζω" από τις εκφράσεις του προσώπου της το τι θέλει ή το τι ζητάει! Είναι πολύ εκφραστικό μωρό και απολαμβάνει πολύ την παρέα μας! :)

Έψαχνα να δω με τι εικόνα να ενισχύσω αυτήν εδώ την ανάρτηση, καθώς θεωρώ ότι ένα ποστ με εικόνες διαβάζεται αναμφισβήτητα πιο εύκολα και πιο ευχάριστα από ένα απλό κείμενο. Στην αρχή έψαξα για "6 months old" αλλά έβγαζε μόνο μωράκια, δε βρήκα κάτι σαν logo. Μετά αποφάσισα να βάλω κάτι σε τουρτίτσα! Γέλασα πολύ όταν είδα στα αποτελέσματα μια φωτογραφία από μια τούρτα που ήταν μισή που έλεγε "whose half birthday?" χεχε! Τελικά κατέληξα σ'αυτήν εδώ την εικόνα που παρά το γεγονός ότι δεν είναι κυριολεκτικά "birthday" σήμερα μου άρεσε γιατί έχει έξι κεράκια, θα μπορούσαμε να το πάρουμε ότι είναι έναν για κάθε μήνα!

Από προχθές είμαστε στη γιαγιά, για να ξεκουραστώ λίγο η μάνα που τρέχω και δεν φτάνω! Χθες πήρα μια φίλη μου που έχει λίγο μεγαλύτερο κοριτσάκι να τη ρωτήσω κάτι σχετικά με τις τροφές και όταν της είπα ότι είμαστε στους γονείς του άντρα μου, μου είπε "α, ωραία, μπορούν να την κρατήσουν για να πάτε καμιά βόλτα οι δυο σας"! Ειλικρινά όμως δε μπορώ να φανταστώ να πάω βόλτα χωρίς το κοριτσάκι μου! Τώρα είμαστε τρεις και όχι δύο πια. Πιστεύω ότι αν το έκανα αυτό ο νους μου θα ήταν στη μπέμπα, αν χρειαστεί τίποτα (όχι ότι δεν εμπιστεύομαι να την αφήσω, ίσα ίσα) και δε θα ευχαριστιόμουν την όποια βόλτα! Δεν είμαι έτοιμη ακόμα για κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον όχι όσο ακόμα τη θηλάζω. Θα χρειαστεί να μεγαλώσει λίγο ακόμα για να προβώ σε μια τέτοια ενέργεια... Και πάλι! :)

Εύχομαι σε όλους σας, γονείς και μη, καλό Πάσχα! Μακάρι να τα περάσετε όπως πραγματικά επιθυμείτε! :)

Όταν γίνεσαι γονιός...

Όταν γίνεσαι γονιός...

• Καταλαβαίνεις ότι έχεις αντοχές που ποτέ δε θα φανταζόσουν!

• Αντιλαμβάνεσαι πόσο μάταια είναι ορισμένα πράγματα (όπως οι αναρτήσεις που κάνουν φίλοι σου για το πού τα πίνουν!)

• Συνειδητοποιείς το πώς σε μεγάλωσαν οι δικοί σου γονείς και ορκίζεσαι να μην κάνεις τα ίδια λάθη!

• Κουράζεσαι, γκρινιάζεις, εξαντλείσαι, καταρρέεις, αλλά με το ένα χαμογελάκι που θα σου σκάσει το μωρό εξαφανίζονται για εκείνα τα δευτερόλεπτα όλα ως δια μαγείας!

• Μαθαίνεις μέρα με τη μέρα έναν διαφορετικό κόσμο μέσα από τα μάτια του παιδιού! Δε θεωρείς πια τίποτα δεδομένο!

• Γνωρίζεις πώς είναι να γεύεται και να μαθαίνει νέες γεύσεις! Από το μητρικό γάλα, στα πρώτα αλεσμένα φρούτα στο πρωινό, στο ρυζάλευρο κρέμα βανίλια για απογευματινό, στην πατάτα, στο καρότο, στις πρώτες σουπίτσες (που θα αρχίσουμε από βδομάδα!) στο μεσημεριανό.

• Βλέπεις τη λαχτάρα του να αρχίσει μόνο του να κάθεται και να θέλει αν και μικρούλικο ακόμα να σταθεί!

• Λατρεύεις αυτή τη λάμψη στα ματάκια του κάθε φορά που το παίζεις και το γέλιο του όταν χαίρεται και εύχεσαι να είχες μόνιμα μία κάμερα να τραβάει για να απαθανατίσεις αυτές τις όμορφες στιγμές!

Τα ματάκια της! Αχ!

• Τραβάς φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες, με τη μηχανή, με το κινητό, σε κάθε του φάση... όταν κοιμάται, όταν γελάει, όταν κάθεται στο ριλάξ και πιπιλίζει τα δαχτυλάκια του, όταν του κάνεις το πρώτο του μπάνιο, όταν αρχίζει να κάθεται, όταν παίζει με τα κουκλάκια στο γυμναστήριο...!

• Ανυπομονείς να μεγαλώσει, να αρχίσει να μιλάει και να παίζει μαζί σου, αλλά σίγουρα όταν μεγαλώσει αναπολείς την εποχή που ήταν μικρό και αναρωτιέσαι πότε κιόλας μεγάλωσε τόσο! :)

Η λέξη ευτυχία παίρνει άλλη διάσταση!! :)

Parental Guidance

Επιτέλους μια οικογενειακή κωμωδία που βγάζει γέλιο και λέει αλήθειες! Χωρίς χοντρά και αηδιαστικά αστεία!

Η Alice (Marisa Tomei) και ο Phil (Tom Everett Scott) έχουν τρία παιδιά. Το μικρότερό τους είναι πέντε χρονών και τόσα είναι τα χρόνια που έχουν να κάνουν διακοπές. Ένα επαγγελματικό ταξίδι για τον Phil τους δίνει την ευκαιρία να μείνουν για λίγο μόνοι τους. Σε ποιόν όμως να αφήσουν τα παιδιά; Συνήθως τα προσέχουν οι γονείς του Phil, αλλά τώρα δεν μπορούν. Επιστρατεύονται λοιπόν οι γονείς της Alice, ως έσχατη λύση.

Η Diane (Bette Midler) και ο Artie (Billie Crystal) έχουν δέκα μήνες να δουν τα εγγόνια τους. Όταν φτάνουν στο σπίτι τους συνειδητοποιούν ότι είναι οι "άλλοι παππούδες", καθώς πάνω στο τζάκι υπάρχουν μόνο φωτογραφίες της οικονένειας με τους γονείς του Phil. 

H Alice δείνει σαφείς οδηγίες στους γονείς της για το πώς να συμπεριφέρονται στα παιδιά: να μην τους δίνουν καθόλου ζάχαρη, να μην τους λένε "όχι" και "μη" και άλλες τέτοιες "μοντερνιές"  (πείτε το και αμερικανιές) :P

Ζώντας σε ένα hi-tech σπίτι και οι παππούδς όντας τεχνολογικά σχεδόν αναλφάβητοι, τα πράγματα δεν μπορεί να πάνε και τόσο καλά!

Τελικά όμως μήπως ο παραδοσιακός τρόπος διαπαιδαγώγησης βοηθούσε στο να έρθουν οι μεγάλοι πιο κοντά στα παιδιά και τα δίδασκε πειθαρχία; Η συνέχεια επί της οθόνης...

Καλή διασκέδαση! :)

Αντίο γειτονίτσα μου!

Είναι ωραία η αίσθηση ότι ανήκεις κάπου. Ακόμα και στο κέντρο μιας πόλης να μένεις μπορεί να έχεις την αίσθηση σαν να είσαι σε χωριό αν γνωρίζεις και σε γνωρίζουν αυτοί που μένουν κοντά σου. 

Ανέκαθεν έμενα στην ανατολική Θεσσαλονίκη, στην περιοχή της Ανάληψης. Όταν για πρώτη φορά μετακομίσαμε στα προάστια πήγαινα πρώτη λυκείου και δεν μπορούσα με τίποτα να συνηθίσω αυτήν την αλλαγή. Εκεί που πήγαμε δεν υπήρχε γειτονιά και για να πας οπουδήποτε χρειαζόταν αυτοκίνητο, εξαρτιόμουν άρα λοιπόν αποκλειστικά από τους γονείς μου για τις μετακινήσεις μου! :-/

Το καλό ήταν που επέμενα και το πατρικό μου δεν το πουλήσαμε. Οι συγκυρίες το έφεραν έτσι ώστε μετά από μερικά χρόνια η μητέρα μου το μετέτρεψε σε επαγγελματική στέγη και εκεί εργάζομαι τα τελευταία δέκα χρόνια. Επομένως όταν πηγαίνω στη δουλειά, ο χώρος μου είναι τόσο οικίος που είναι σαν να πηγαίνω στο σπίτι μου, αφού εκεί ουσιαστικά πηγαίνω! 

Το 2007, ένα χρόνο πριν παντρευτούμε, βρήκαμε με τον άντρα μου το διαμέρισμα που μένουμε μέχρι και σήμερα. Δύο στενά από το πατρικό μου! Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη! Ξαναγύρισα στη γειτονίτσα μου! 

Περπατούσα στο δρόμο και με χαιρετούσε ο ανθοπώλης που με ξέρει από μικρό κοριτσάκι, το παλικάρι στο βιβλιοπωλείο, η κυρία στο ζαχαροπλαστείο, ο φωτογράφος, η φουρνάρισσα... Είναι πολύ ωραία αυτή η αίσθηση της γειτονιάς!

Γενικώς σαν άτομο είμαι συναισθηματικό και δένομαι με τους χώρους και τα πράγματα. Αν χάσω κάτι στενοχωριέμαι πολύ. 

Η φωλίτσα μας ως τώρα μας εξυπηρετούσε πάρα πολύ. Πήγαινα στη δουλειά με τα πόδια, το αυτοκίνητο πολύ σπάνια το κινούσαμε. Επιπλέον είχα στα πόδια μου τα πάντα: σουπερμάρκετ, τράπεζες, βιβλιοπωλεία, ζαχαροπλαστεία, τα πάντα σε απόσταση αναπνοής. Ξεχνούσα κάτι, τσουπ έβαζα τα παπουτσάκια μου και κατέβαινα να το πάρω. Μεγάλη ευκολία!

Τώρα με την μπεμπούλα όμως τα πράγματα άλλαξαν! Η φωλίτσα μας πια δεν μας χωράει, και το μωρό θα χρειαστεί σίγουρα το δικό του δωμάτιο. Τα ζυγίσαμε πολύ, τα συζητήσαμε διεξοδικά και αφού είδαμε ότι τα ενοίκια στην περιοχή μας είναι πανάκριβα, αποφασίσαμε να.... πάρουμε τα βουνά. Ως κορίτσι της θάλασσας θα μου λείψει αυτή η αμεσότητα που είχα στην παραλία, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Τον επόμενο μήνα κατά πάσα πιθανότητα θα μετακομίσουμε στα βόρεια του νομού. Θα χρειάζεται να παίρνω πλέον το αυτοκίνητο για να έρχομαι στη δουλειά, αλλά όταν θα γυρνάω στο σπίτι δεν θα έχω πια το άγχος του παρκαρίσματος. 

Την προηγούμενη Κυριακή που γυρίσαμε από μια βόλτα, φτάσαμε στο σπίτι στις 5:30 το απόγευμα και βρήκαμε να παρκάρουμε στις 6:30!!! Μια ώρα με το ρολόι γυρνούσαμε γύρω γύρω!

Το καλό είναι ότι στο νέο σπίτι η μπέμπα θα έχει τον δικό της χώρο, που είναι πολύ σημαντικό και θα έχει επίσης και καθαρό αέρα!

Από την άλλη εγώ τη γειτονιά μου δε θα τη χάσω τελείως, καθώς θα κατεβαίνω για τη δουλειά, αλλά δε θα είναι το ίδιο πράγμα!

This used to be my playground που τραγουδούσε και η Madonna:

Θα κλείσω αυτήν την ανάρτηση με τον στίχο ενός άλλου αγαπημένου μου τραγουδιού, του "Ain't No Sunshine" που λέει "this house just ain't no home, anytime she goes away". Τι κρίμα να μην έχουμε στα ελληνικά δύο λέξεις όπως και στα αγγλικά (house και home). Όπως και να'χει εύχομαι το νέο μας house (σπίτι) να γίνει γρήγορα home (σπιτικό). Το μόνο που χρειάζεται είναι αγάπη και από αυτήν έχουμε άφθονη! :)

Le prénom

Το έχω ξαναπεί ότι δεν είμαι εύκολη στο γέλιο. Δεν μπορώ να γελάσω με χαζομαρίτσες, πρέπει να έχει πολύ έξυπνο και προσεγμένο χιούμορ κάτι που θα ακούσω ή θα δω για να ξεκαρδιστώ! Το "Le prénom" (2012) ανήκει σε αυτήν την κατηγορία ακριβώς! Μια πολύ έξυπνη γαλλική κωμωδία, με τόσα λογοπαίγνια που οδηγούν σε απίστευτες παρεξηγήσεις και που με τη σειρά τους οδηγούν σε πολύ γέλιο!

Μου αρέσουν ιδιαίτερα οι ταινίες που διαδραματίζονται σε έναν περιορισμένο χώρο (όπως αυτόν του σαλονιού ενός σπιτιού) και ενώ λογικά οι πρωταγωνιστές θα είχαν την ελεύθερη βούληση να αποχωρήσουν από αυτόν οποιαδήποτε στιγμή όταν τα πράγματα "αγριέψουν", δεν το πράττουν και δίνουν την εντύπωση ότι είναι "εγκλωβισμένοι" σε αυτόν τον χώρο.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Θα προσπαθήσω να περιγράψω την ταινία όσο το δυνατόν γίνεται χωρίς να δώσω spoilers γιατί πραγματικά αξίζει κανείς να τη δεί!

Βρισκόμαστε στο σπίτι της Élisabeth και του Pierre. Το ζευγάρι περιμένει για δείπνο τον αδελφό της Élisabeth, Vincent (Patrick Bruel) και τη γυναίκα του, Anna, που περιμένουν το πρώτο τους παιδί, καθώς και τον κολλητό φίλο τους Claude. 

Πρώτος καταφθάνει ο Claude, ακολουθούμενος από τον Vincent. Η Anna αργεί λίγο να έρθει. Ενώ βρίσκονται στο σαλόνι λοιπόν και η Boubou (Élisabeth) μπαινοβγαίνει καθώς πηγαινοέρχεται στην κουζίνα φέρνοντας λίγα λίγα τα φαγητά που ετοίμασε, οι τρεις άντρες συζητάνε. Όταν πέφτει η ερώτηση πώς σκέφτεται να ονομάσει το παιδί του, ο Vincent απαντάει Adolphe (Αντόλφ όπως λέμε Αδόλφος!!!) και η παρέα παγώνει! Του λένε ότι δεν μπορεί να ονομάσει τον γιό του σαν τον Χίτλερ και αυτός απαντάει ότι δεν θα τον βγάλει Adolf αλλά Adolphe που είναι ο ήρωας ενός βιβλίου που διάβαζε όταν γνώρισε την Άννα καθώς διάβαζε και αυτή το ίδιο εκείνο το διάστημα και είχαν πει ότι όταν κάνουν παιδί θα το έβγαζαν όπως οι χαρακτήρες του εν λόγω βιβλίου. Μάταια οι άλλοι τρεις προσπαθούν να τον πείσουν ότι τα δύο ονόματα ακούγονται το ίδιο και ότι θα κάνει κακό στο αγοράκι! 

Αυτή είναι βέβαια μόνο η αρχή! Δε θα γινόταν φυσικά ταινία αν περιοριζόταν στο θέμα του ονόματος. Η δήλωση αυτή του Vincent θα οδηγήσει σε ένταση την παρέα που γνωρίζεται από την παιδική τους ηλικία και θα οδηγήσει σε προστριβές και αποκαλύψεις τόσο του παρελθόντος, όσο και κρυμμένα μυστικά του παρόντος!

Η ταινία είναι γρήγορη, "σπιρτόζικη", με πολύ έξυπνες ατάκες και απίστευτα παιχνίδια με τις λέξεις! Προς το τέλος γίνεται λίγο γλυκόπικρη, αλλά το τέλος σε αποζημειώνει!

Δεν είναι τυχαίο νομίζω ότι τελευταία έχουμε δει πολύ καλές γαλλικές ταινίες. Στην Αμερική έχουν στερέψει από έμπνευση. Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα! Καλή διασκέδαση! :)

Μπορείτε να δείτε το τρέιλερ:

The Following (Νέα τηλεοπτική σειρά)

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ο κινηματογράφος βιώνει μια κρίση. Ταινίες χωρίς καμία έμπνευση, χαζά σενάρια, ατυχείς διασκευές παλαιότερων επιτυχιών... Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη το γεγονός ότι γνωστοί πρωταγωνιστές διαλέγουν να εργαστούν στην τηλεόραση απέχοντας από το "σελιλόιντ". 

Μια τέτοια περίπτωση σας παρουσιάζω και σήμερα. Ο λόγος για τον πολύ αγαπημένο μου Kevin Bacon (που ενώ δεν τον θεωρώ από τους "ωραίους" ηθοποιούς, βρίσκω ότι εμπνέει μια γοητεία, ίσως λόγω των πολύ εκφραστικών του ματιών, και τον θεωρώ πολύ καλό ηθοποιό!)

Η σειρά The Following λοιπόν ξεκίνησε πριν λίγο καιρό και έχουν μεταδοθεί ήδη τα τρία πρώτα επεισόδια. Ο Kevin Bacon υποδύεται τον Ryan Hardy, έναν πρώην πράκτορα του FBI που ξαναστρατολογείται καθώς ο σίριαλ κίλερ νεαρών κοριτσιών τον οποίο κατάφερε να συλλάβει στο παρελθόν κατάφερε να δραπετεύσει.

Τον κατά συρροή δολοφόνο Joe Carroll υποδύεται ο Βρετανός James Purefoy. Όμως δεν πρόκειται για κάποιον ψυχάκια δολοφόνο, αλλά για έναν πολύ μορφωμένο καθηγητή Πανεπιστημίου και μάλιστα της λογοτεχνίας και λάτρη του ποιητή Edgar Allan Poe από τον οποίο εμπνέεται κάνοντας παραπομπές στο έργο του. 

Η έκπληξη της σειράς είναι ότι ενώ στο πρώτο επεισόδιο έχουμε την απόδραση του Carroll, στο ίδιο επεισόδιο τον συλλαμβάνουν! Και αναρωτιέσαι αγαπητέ αναγνώστα, τότε πού το ενδιαφέρον;! Κι όμως! Ο Carroll έχει δημιουργήσει ένα πλήθος ακολούθων του πριν συλληφθεί που παίρνει την μορφή αίρεσης με ταχύτητα επιδημίας! 

Το καστ συμπληρώνει ο Shawn Ashmore (που τον γνωρίσαμε ως Iceman στις ταινίες X-men) στον ρόλο του πράκτορα Mike Weston, η Annie Parisse ως η πράκτορας Debra Parker (που την είδαμε πολύ πρόσφατα στο Person Of Interest ως την ex-partner του Mr Reese Kara Stanton)  και η Natalie Zea ως η πρώην σύζυγος του Carroll με την οποία είχε και έναν σύντομο δεσμό ο Hardy. 

Αν σας αρέσουν οι αστυνομικές σειρές που έχουν μυστήριο και σασπένς, τότε πιστεύω θα την λατρέψετε! Την προτείνω!

Ακολουθεί η λίστα των επεισοδίων που έχουν ανακοινωθεί μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές... Προβάλλονται στην Αμερική κάθε Πέμπτη.

S01E01 - 21 Ιανουαρίου 2013 - Pilot
S01E02 - 28 Ιανουαρίου 2013 - Chapter Two
S01E03 - 04 Φεβρουαρίου 2013 - The Poet's Fire
S01E04 - 11 Φεβρουαρίου 2013 - Mad Love 
S01E05 - 18 Φεβρουαρίου 2013 - The Siege 
S01E06 - 25 Φεβρουαρίου 2013 - The Fall 
S01E07 - 04 Μαρτίου 2013

Καλή διασκέδαση!

Baby Stuff

Γειά σας! Να'μαι πάλι και εγώ με νέα ανάρτηση! Κοιμάται η μπέμπα και βρήκα ευκαιρία, χεχε! Αυτήν την ανάρτηση την κάνω για δύο λόγους: πρώτον για να θυμάμαι εγώ τα πρώτα πραγματάκια και παιχνιδάκια της μπέμπας μου, και δεύτερον για να δώσω ιδέες στις μελλοντικές μανούλες, καθώς ενδεχομένως κάποια πράγματα όπως και εγώ να μην τα είχαν σκεφτεί ότι χρειάζονται!

Πρόσφατα είχαμε κάποιες επισκέψεις που μας έφεραν τρία πολύ ωραία δωράκια:

Αυτήν την πολύ ωραία πινακιδούλα Forever Friends (που by the way τα λατρεύω από τότε που ήμουν στο γυμνάσιο! Είχα κασετινούλα, χαράκι, σβηστρούλα χεχε!) που από τη μια μεριά γράφει "Baby's awake" και από την άλλη "Baby's asleep"! 

Επίσης αυτές τις τρεις κουδουνίστρες που έχουν μέρη για να δαγκώνει το μωρό όταν αρχίσει να βγάζει δοντάκια... (ακόμα έχουμε ως τότε!)

Και αυτό το εκπληκτικό γυμναστήριο το οποίο λάτρεψα καθώς έχει θαλασσινό θέμα και ως γνωστόν εγώ είμαι κορίτσι της θάλασσας! Τρελάθηκα με την άγκυρα, το ψαράκι, το καθρεφτάκι, το μαξιλαράκι αστερία!!! Τα παιχνιδάκια που κρέμονται κάνουν ήχο όταν τα κουνάς και είναι ερέθισμα για το μωρό. Σε λίγο καιρό θα απλώνει περισσότερο τα χεράκια της για να τα πιάσει. Πάντως συνειδητοποιείς ότι μέρα με τη μέρα κάνει περισσότερες κινήσεις, αντιλαμβάνετια περισσότερα πράγματα μέσα στον χώρο!

Μιας και ανέφερα την αγάπη μου για τα Forever Friends, να και το κρεβατάκι της με Forever Friends σεντονάκια! 

Διακρίνεται και το περιστρεφόμενο παιχνιδάκι με τα κουκλάκια που σας είχα παρουσιάσει στο προηγούμενο ποστ. 

Και περνάμε στην παρακάτω φωτογραφία. Αυτά που έχω ακουμπήσει στο κρεβατάκι τα λένε "ντουντού" (μας είχε στείλει και μια φίλη Γαλλίδα της μαμάς μου ένα που είναι απλό υφασματάκι χωρίς κουκλάκι επάνω και έγραφε στην καρτούλα ττης ότι είναι doudou. Έψαξα πολύ στο ίντερνετ για να δω την χρησιμότητά του!) ή σε άλλους καταλόγους "comforter". Χρησιμεύει λοιπόν στο παιδί από τον τρίτο μήνα κυρίως που αρχίζει πια να πιάνει δειλά δειλά πραγματάκια. Είναι απαλό και το μωράκι χαίρεται να το βάζει μέσα στην παλάμη του! Προσωπικά από τα δύο που μας έκαναν δώρο προτιμώ το αριστερό, το βρίσκω πολύ χαριτωμένο! Οι άκρες όλων αυτών είναι σαν κομπάκια για να μην υπάρχει πρόβλημα αν το μωρό το βάλει στο στόμα.

Συνεχίζουμε με ακόμα δύο κουδουνίστρες δωράκια. Η αριστερή έχει φατσούλα που γυρνάει, από τη μια είναι χαμογελαστό το αρκουδάκι και από την άλλη μας βγάζει τη γλωσσίτσα! Η δεξιά  της Fisher Price έχει τρία "κλειδιά" για να τα βάζει στο στόμα και τρία κουμπάκια με ήχους.

Ακόμα ένα κουκλάκι με τέσσερες άκρες για δάγκωμα, δωράκι από την κομμώτρια της μαμάς μου, και αριστερά μια ξύλινη κουδουνίστρα δώρο από το κατάστημα "Ανέμη" με κουπόνι που μας είχαν αφήσει στην κλινική όταν γέννησα.

Το παρακάτω σετάκι ήταν σε μια πολύ ωραία συσκευασία που μου έφερε μια θεία μου όταν γέννησα: ένα απαλό αρκουδάκι, σαλιάρα και μια πολύ μαλακή κουδουνίστρα την οποία αρχίζει και πιάνει η μικρή! Όλες οι παραπάνω της είναι ακόμα μεγάλες και δεν τα καταφέρνει να τις πιάσει.

Και περνάμε στο πιο αγαπημένο της παιχνίδι, το οποίο της έκανε δώρο ο αδελφός μου τα Χριστούγεννα. Πρόκειται για τον Eddie τον ελεφαντάκο από την εταιρεία Lamaze (που δεν τη γνώριζα, αλλά την έμαθα τώρα και βλέπω ότι έχει πολύ ωραία πραγματάκια!). Όποτε την βάζω στο ριλάξ και της τον κουνάω από πάνω τρελαίνεται να γελάει!!! Κάθε μα κάθε φορά όμως! Ο Eddie παίζει διάφορες μουσικούλες αν του πατήσεις το αριστερό χέρι, ενώ στην προβοσκίδα του έχει κουμπάκια με τις νότες για να πατάει το μωρό (αυτό επίσης αργότερα, θέλει αρκετή πίεση και δεν έχουμε ακόμα τόση δύναμη). Πατώντας δε το δεξί του χέρι μπορείς λέει να ηχογραφήσεις όταν το παιδάκι θα αρχίσει να πατάει τις νότες! Δεν το περίμενα ο Eddie να έχει τόση επιτυχία στη μικρή. Προφανώς παίζουν ρόλο και τα έντονα χρώματά του και τα χαρακτηριστικά του! Εγώ το πιθανότερο ήταν να μην τον είχα διαλέξει αν τον έβλεπα σε ένα κατάστημα καθώς το μωβ δεν μου αρέσει ιδιαίτερα σαν χρώμα. Χάρηκα όμως που την ενθουσιάζει τόσο την μπέμπα!

Στη συσκευασία δε μέσα είχε και μικρό φυλλαδιάκι που περιέχει τα λόγια και τις "νότες" με τα χρώματα από την προβοσκίδα για τρεις από τις μελωδίες: το "Three Blind Mice" (δεν το ξέρω), το γνωστό "Old MacDonald" (Old MacDonald had a farm, ee i ee i oh), και ένα "Row, row, row your boat".

Τα αυτάκια του, τα χεράκια του και τα ποδαράκια του που είναι χρωματιστά είναι από ένα υλικό που κάνει "χρατς χρατς" (επιστημονική ορολογία, όχι παίζουμε!) και όταν παίζουν οι μελωδίες και τα χτυπάω με το χέρι της αρέσει!

Τεχνική λεπτομέρεια, ο Eddie δουλεύει με τρεις μπαταρίες AAA που περιλαμβάνονται στη συσκευασία.

Και ολοκληρώνουμε με το αρκουδάκι που μας έφερε η γιαγιά η Μάγδα η συνονόματη στην κλινική όταν γέννησα, μαζί με ροζ μπαλονάκια!

Φυσικά αυτό δεν είναι το μόνο αρκουδάκι που έχω! Στο ίδιο μέγεθος έχω σχεδόν όλη τη συλλογή από τα ArGoodakiα των Goody's (το original αρκουδάκι που βγάζω τα Χριστούγεννα, τον σεφ, το σκυλάκι δαλματίας με την μπλούζα Sakis Rouvas, τον πιγκουίνο), αλλά στην ανάρτηση αυτή έβαλα αποκλειστικά αυτά που αγοράστηκαν για την μπεμπούλα!

ΥΓ1. Το ποστ ξεκίνησα να το γράφω το πρωί που κοιμήθηκε η μικρή, έκτοτε ξύπνησε, κοιμήθηκε, ξαναξύπνησε και τώρα που ξανακοιμάται (4:00 μ.μ) κατάφερα να το ολοκληρώσω!

ΥΓ2. Συμπέρασμα από τα πραγματάκια που έχουμε ως τώρα ότι από κουδουνίστρες / παιχνιδάκια οδοντοφυίας είμαστε φουλ! ;)