Monday, 16 November 2015

Πρώτη φορά στο θέατρο με τη μικρή!

Από τότε που διάβασα για την θεατρική παράσταση "Ο Ιππότης Του Χιονιού" από το blog της Kid's Cloud ήθελα να πάω την μικρή. Τότε ήταν ακόμα Μάρτιος και ήταν 2 χρονών και 4 μηνών, αρκετά μικρούλα και δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να παρακολουθήσει. 


Τώρα όμως που έσβησε στην τούρτα και τα τρία της κεράκια έχει μεγάλη διαφορά σε σχέση με 8 μήνες πριν και το πήρα απόφαση να την πάω! Το λέγαμε καιρό μέχρι να έρθει η μέρα να πάμε και ανυπομονούσε! 

Έτσι λοιπόν το Σάββατο αν και δούλευα το πρωί και ήμουν κουρασμένη, γύρισα στο σπίτι, φάγαμε και ίσα ίσα προλάβαμε να ντυθούμε και να φύγουμε για να πάμε στο θέατρο. Η παράσταση άρχιζε στις 5:00 το απόγευμα, πράγμα που σημαίνει ότι έπρεπε να φύγουμε στις 3:30 από το σπίτι γιατί το παρκάρισμα στη γειτονιά του θεάτρου Κολοσσαίον δεν είναι και η πιο εύκολη υπόθεση! Μπορεί να γυρνάς από μισή ως και μία ώρα για να βρεις, αν και εγώ γενικώς είμαι τυχερή στο θέμα αυτό, πότε δεν ξέρεις...

Τελικά αναχωρήσαμε στις 4:00 και ευτυχώς μετά από 2-3 γύρους βρήκα να παρκάρω. Είδαμε τα πεσμένα από τα δέντρα κίτρινα φύλλα, μιλήσαμε για το φθινόπωρο, έμαθε ότι τα δέντρα που ρίχνουν τα φύλλα λέγονται φυλλοβόλα ενώ τα άλλα που τα κρατάνε όπως το έλατο τα λέμε αειθαλή, είδαμε τις γατούλες που την αράζουν σε μια αλάνα και τις χάρηκε πολύ, συναντήσαμε τον ανθοπώλη που με ξέρει από μικρό κοριτσάκι στην είσοδο του ανθοπωλείου του και της χάρισε ένα μικρό ροζ κουκλάκι κουνελάκι και χάρηκε πολύ! Και με αυτά και με εκείνα φτάσαμε επιτέλους στο θέατρο!

Πήραμε ποπ κορν μέχρι να αρχίσει η θεατρική παράσταση και ενθουσιάστηκε! Όταν άνοιξε η αίθουσα μπήκαμε μέσα, κάθισε σε μια θέση δίπλα στο διάδρομο (τα εισιτήρια δεν ήταν αριθμημένα, ο καθένας καθόταν όπου ήθελε ή προλάβαινε).

Η παράσταση είχε ζωντανή μουσική με ορχήστρα και μαέστρο. Στην αρχή βγήκαν οι μουσικοί κάτω από τη σκηνή και έπαιξαν ένα μουσικό κομμάτι. Μετά άνοιξε η κουρτίνα και φάνηκαν μεγάλες και μικρές νιφάδες χιονιού με προβολέα. Τα σκηνικά ήταν πολύ εντυπωσιακά! Μεγάλα δέντρα που μας έδιναν να καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα δάσος. 


Χάρηκα πολύ που έμαθε για τα κουδουνάκια που ακούγονται πριν την έναρξη της παράστασης, αρχικά ένα, μετά δύο και όταν ακουστούν τα τρία κουδουνάκια σημαίνει ότι η παράσταση πρόκειται να ξεκινήσει! Ακόμα και τώρα, δύο μέρες μετά, το λέει από μόνη της!




Αρχικά η μικρή καθόταν στη θέση της, αλλά όταν άρχισε η παράσταση έσκυψα για να δω από το ύψος της αν έβλεπε στη δεξιά πλευρά της σκηνής και διαπίστωσα ότι ήταν χαμηλά και την πήρα αγκαλιά για να βλέπει καλύτερα. Μέσα στην αγκαλίτσα μου της εξηγούσα και κατά διαστήματα τι έβλεπε γιατί όλο το θεατρικό ήταν σε όπερα και λογικό ήταν να μην τα καταλαβαίνει όλα (εδώ εγώ δεν μπορούσα να διακρίνω όλα τα λόγια!)


Στη συνέχεια βρήκαν στη σκηνή οι έξι πριγκίπισσες που χαζοπαίζανε και ήρθε η μητέρα τους η βασίλισσα και τις μάλωσε. Τότε ήρθε μια χιονοθύελλα και τις πήρε μακριά και η βασίλισσα ένιωσε άσχημα που τις μάλωσε. Τότε εμφανίστηκε ένας πρίγκιπας που ήταν ο γιος της και άρχισε να ψάχνει τις αδελφές του μέσα στο δάσος. 


Τελικά τις βρήκε και νίκησε και τον κακό μάγο που τις κρατούσε παρά τη θέλησή τους! Ανακάλυψαν ότι ο νεαρός πρίγκιπας ήταν αδελφός τους και γυρίσαν όλοι στη μητέρα τους, τη βασίλισσα, και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!


Τα κοστούμια ήταν εξίσου εντυπωσιακά με το σκηνικό! Πολύ όμορφα όλα και προσεγμένα!


Ένας ακόμα λόγος που επέλεξα τη συγκεκριμένη παράσταση ήταν και η διάρκειά της: μία ώρα μόνο που για πρώτη παράσταση ήταν ιδανική, δεν κούρασε!

Το τελευταίο πράγμα που μάθαμε είναι πως όταν τελειώνει η παράσταση οι ήρωες στη σκηνή κάνουν την υπόκλιση και εμείς τους χειροκροτάμε! Το καλύτερό μας να κάνουμε παλαμάκια χεχε! :)

Την επόμενη εβδομάδα θα πάμε στον Μαγικό Κόσμο της Παραμυθούπολης! Πιστεύω ότι θα της αρέσει ακόμα περισσότερο γιατί χαρακτήρες όπως ο Πήτερ Παν, ο Πινόκιο, η Σταχτοπούτα κλπ τους γνωρίζει και θα της είναι πιο οικείο το θέμα! Ανυπομονώ!


Thursday, 17 September 2015

Radio Killer - Headphones (video & lyrics)

Χθες την ώρα που οδηγούσα και γυρνούσα στο σπίτι μου από τη δουλειά άκουσα ένα καινούριο τραγούδι που μου άρεσε με το πρώτο άκουσμα, γιατί ήταν σαν να γράφτηκε για μένα! Μου θύμισε τον εαυτό μου ως μαθήτρια στο γυμνάσιο και στο λύκειο που ήμουν σχεδόν μόνιμα με τα ακουστικά του walkman στα αυτιά! Στο σχολικό, στα διαλείμματα του σχολείου, στο δρόμο για το φροντιστήριο, στο κρεβάτι μου το βράδυ μέχρι να με πάρει ο ύπνος...


Όποιος έχει παρακολουθήσει το blog μου ξέρει ότι λατρεύω τη μουσική και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. 

Στην αρχή δεν το βρήκα το τραγούδι γιατί ενώ είχα συγκρατήσει τους στίχους ώσπου να φτάσω στο σπίτι και έχοντας ακούσει άλλα τραγούδια στο μεταξύ τους ξέχασα και μόνο τη λέξη "headphones" θυμόμουν. Έψαξα χθες το βράδυ στο Google αλλά έβγαζε δύο άλλα αποτελέσματα. Ευτυχώς όμως ακούγοντας τον αγαπημένο μου σταθμό πάλι σήμερα στο αυτοκίνητο το ξαναάκουσα το τραγούδι και είδα το RDS.

Πρόκειται για το Headphones από τους Radio Killer.

Απολαύστε το:


Στίχοι:

People talking, they don't bother me,
I got my music on and I don't even listen
I got my rhythm, got my own beat,
Standing still, but I'm dancing inside

Work, Sleep, Repeat,
Keep on movin' to the beat
Pause, Play
Move your feet
Spin the record on repeat

Work, Sleep, Repeat,
Keep on movin' to the beat

So won't you leave me alone
Just me and my headphones
So now I'm shutting down the world
Just me and my headphones

Go ahead and leave me to my own device
Run ya mouth 'cause I'm really not paying attention
Don't feel like taking anyone's advice
I'm jamming to the soundtrack of my life

Work, Sleep, Repeat
Keep on movin' to the beat
Pause, Play
Move your feet
Spin the record on repeat

Work, Sleep, Repeat,
Keep on movin' to the beat

So won't you leave me alone
Just me and my headphones
So now I'm shutting down the world
Just me and my headphones

Saturday, 9 August 2014

Πηγές Αργυρούπολης, Κρήτη

Επανήλθα δυναμικά! 

Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση, πριν μερικές μέρες πήγαμε στα Χανιά και επισκεφθήκαμε νέα μέρη. Ένα από αυτά είναι και η Αργυρούπολη με τις πολύ όμορφες πηγές της!

Η Αργυρούπολη είναι μια ωρίτσα περίπου από το κέντρο των Χανίων προς το Ρέθυμνο. Μπορείτε να δείτε πού ακριβώς στον χάρτη εδώ κάτω:


Πηγαίνοντας προς Ρέθυμνο βγαίνουμε από την έξοδο της Γεωργιούπολης, περνάμε το χωριό Επισκοπή (που θα σας δείξω σε επόμενη ανάρτηση) και μετά από λίγο βρισκόμαστε στην Αργυρούπολη.

Είναι ένα κατάφυτο μέρος, με πηγές, νερόμυλους και το γάργαρο νερό να τρέχει σε ρυάκια! Ιδανικό μέρος αν έχετε μικρά παιδιά, είναι σίγουρο ότι θα χαρούν πολύ!

Εμείς διαλέξαμε να πάμε στην ταβέρνα "Αθιβολές" που είχαμε βρει από το ίντερνετ και που στα κρητικά σημαίνει "ανάμνηση". Και είναι σίγουρο ότι το μέρος θα μείνει στη μνήμη μας καθώς δημιουργήσαμε ωραίες αναμνήσεις με τη μικρούλα να τριγυρνάει και να βάζει το χεράκι της στο δροσερό από τις πηγές νεράκι, να χαζεύει τα ψάρια και να χαίρεται την παιδική χαρά και τη φύση!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και ας περιηγηθούμε στο μέρος μέσα από τις φωτογραφίες αλλά και από ένα βιντεάκι που ετοίμασα στο τέλος της ανάρτησης.


Όπως βλέπετε και από την πινακίδα στην είσοδο του εστιατορίου εδώ βρίσκουμε ζωντανές πέστροφες και οξύρρυγχους! Εμείς βέβαια ήρθαμε εδώ για άλλο λόγο... Για να φάμε αντικριστό!!! Αμέ! :) 

Τα δέντρα πυκνά και οι τζίτζικες να μας τραγουδάνε... Λάθος! Να μας παίρνουν κυριολεκτικά τα αυτιά!



 Ο νερόμυλος

Να και το αντικριστό! Και για όσους δε γνωρίζουν και αναρρωτιούνται τι είναι, πρόκειται για αρνάκι κομμένο σε κομμάτια που ψήνεται με τη φωτιά στη μέση! Είναι ένας τρόπος ψησίματος που γίνεται στην Κρήτη για τα αρνιά και η νοστιμιά του δεν περιγράφεται! Πρώτη φορά έφαγα και ενθουσιάστηκα!

Οι πέστροφες που λέγαμε...

Μια από τις πηγές! Εδώ έβαζε η μικρούλα το χεράκι της στο νεράκι και χαιρόταν πολύ! Πόσο σημαντικό είναι τελικά η επαφή των παιδιών με τη φύση! :)

Και ο καταρράκτης που λάτρεψα! Κάτω διακρίνονται κάπως οι πέστροφες.



Και περνάμε στο ψητό! Κυριολεκτικά, χεχε! Κρητικές νοστιμιές, ασύγκριτες! Τέτοια αγνά φαγητά και τέτοιες μεγάλες μερίδες δεν έχουμε φάει πουθενά αλλού!

 Στάκα

 Το αντικριστό

 Ντάκος

 Οι οξύρρυγχοι

Κι άλλος νερόμυλος, μέσα στο μαγαζί αυτή τη φορά.

 Ποιός το χρειάζεται το ψυγείο όταν έχεις κρύο νεράκι από τις πηγές; Σκέφτεστε καλύτερο τρόπο για να διατηρηθούν δροσερά τα καρπούζια; 


 Σφακιανή πίτα για επιδόρπιο με μελάκι από πάνω. Πρόκειται για μια λεπτή ζύμη γεμιστή με μυζήθρα. Μιαμ!

Και φυσικά για κέρασμα καρπούζι, το πιο νόστιμο που έφαγα φέτος το καλοκαίρι!

Κι επειδή καλές οι φωτογραφίες αλλά το βίντεο έχει άλλη χάρη, ας απολαύσουμε ένα μικρό βιντεάκι από τις πηγές της Αργυρούπολης:



Στις επόμενες δύο αναρτήσεις θα σας δείξω δύο χωριουδάκια από τα οποία περάσαμε για να πάμε στην Αργυρούπολη. Μείνετε συντονισμένοι! :)

Thursday, 7 August 2014

Flying high!

Γειά σας, γειά σας! Τι κάνετε; Είστε όλοι καλά; Μου λείψατε!!! Αν και σας διαβάζω από το κινητό όσο μπορώ, όμως διαφορετικά είναι να τα λέμε και μέσα από τις αναρτήσεις!

Από χθες χάλασε ο καιρός, έριξε ένα δυνατό μπουρίνι και σήμερα έχει συννεφιά. Ευκαιρία λοιπόν για μια νέα σειρά ποστ (που εύχομαι να πραγματοποιήσω και να ολοκληρώσω το δυνατόν συντομότερο!)

Την προηγούμενη εβδομάδα (28/07 - 04-08/2014) πήγαμε για μια εβδομάδα στα Χανιά και όπως πάντα επισκεφθήκαμε πέρα από τα κλασσικά (παλιό λιμάνι, κέντρο κλπ) και νέα μέρη! Εξάλλου στην Κρήτη έχει τόσα πολλά μέρη να δεις που όσες φορές και να πας όλο και κάποιο νέο χωριουδάκι θα ανακαλύψεις και ποτέ δεν θα την εξαντλήσεις ή θα την βαρεθείς!

Το πρώτο ποστ είναι εισαγωγικό και δεν θα δείξω πολλά πράγματα, πέρα από τρεις φωτογραφίες μέσα από το αεροπλάνο...
 
Οι δύο μου πριγκίπισσες! :) 

Τι βολικό κορίτσι που έχω! Τόσο πέρσι που είχαμε πάει στα Χανιά για τη βάπτισή της, όσο και φέτος ήταν πολύ ήσυχη στο αεροπλάνο! Πηγαίνοντας χάζευε έξω από το παράθυρο, γελούσε και χαιρόταν! Ούτε τα αυτάκια της να πονέσουν, ούτε να γκρινιάξει, τίποτα! Είναι και που είναι και σύντομη η πτήση, 55 λεπτάκια μόλις!

 Θέα από ψηλά.


Το πρώτο ταξίδι με αεροπλάνο για τα Playmobil, το δεύτερο για τη μικρούλα μας, χεχε! :)


Saturday, 14 June 2014

Cuban Fury

Προχθές είδαμε μια ωραία αγγλική ταινία. Επιτέλους! Γιατί ως γνωστόν στο Hollywood η έμπνευση έχει στερέψει και μόνο οι τηλεοπτικές σειρές αξίζουν πια.

Γενικώς οι ευρωπαϊκές παραγωγές είναι τελευταία πολύ καλύτερες από τις αμερικάνικες.

Πρωταγωνιστής της κωμωδίας ο Nick Frost, το "ταίρι" του λατρεμένου μου Simon Pegg (ο οποίος εμφανίζεται και σε ένα τελείως κουφό κάμεο, που με το που τον είδαμε, μείναμε να κοιταζόμαστε, χεχε!)


Ο Bruce (Nick Frost) ως παιδάκι ήταν πρωταθλητής χορευτής της σάλσα. Ώσπου τη μέρα που ήταν να πάρει το μεγαλύτερο βραβείο, του την έπεσαν μπούλιζ, τον έδειραν, με αποτέλεσμα να μην πάει ποτέ στον διαγωνισμό και να μισήσει τον χορό, αφού τον κορόιδεψαν.

Εικοσι-φεύγα χρόνια μετά, ο Bruce εργάζεται σε μια μεγάλη εταιρεία, έχει πάρει μπόλικα κιλά και ο χορός δεν υπάρχει καθόλου στη ζωή του. Ώσπου έρχεται μια νέα αφεντικίνα την οποία και ερωτεύεται. Πιστεύει ότι δεν έχει καμιά ελπίδα, καθώς παράλληλα την πολιορκεί ο συνεργάτης του Drew (Chris O'Dowd - που τον γνωρίσαμε στο I.T. Crowd) που είναι ψηλός, λεπτός και αντικειμενικά πιο όμορφος. Είναι όμως ο κλασικός κάφρος που έχει μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του...

Μέχρι τη στιγμή που τυχαία βλέπει την αφεντικίνα του Julia (Rashida Jones) σε μια τάξη χορού σάλσα και η ίδια του εξομολογείται ότι λατρεύει να χορεύει.

Τότε ο Bruce επισκέπτεται τον παλιό του δάσκαλο (που φυσικά θα θυμίσει κάτι ανάμεσα σε Μιγιάκι και Μάστερ Γιόντα) και ο Bruce θα ξαναρχίσει εντατικά τα μαθήματα, για να βγάλει από μέσα του κάτι που κοιμόταν αλλά δεν ξεχάστηκε ουσιαστικά ποτέ!

Ο τρόπος που χορεύει ο Frost, που δεν είναι και η πρώτη σιλουέτα, είναι φοβερός!

Η καλύτερη σκηνή της ταινίας που έβγαλε και το μεγαλύτερο γέλιο είναι όταν ο Bruce προκαλεί τον Drew σε χορευτική μονομαχία στο πάρκινγκ της εταιρείας! Τρελό γέλιο!!!

Περισσότερα δε θα πω, αξίζει να τη δείτε αν σας αρέσουν οι καλές κωμωδίες! Και είχαμε καιρό να δούμε καλή κωμωδία! :)

Δείτε το τρέιλερ, αν δεν πειστήκατε ακόμα:



Thursday, 22 May 2014

Βόλτα & φωτογραφίες από την Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης!

Πω πω πόσο καιρό έχω να κάνω ολοκληρωμένη ανάρτηση! Ένα ποστ για το οποίο να ασχοληθώ ώρα, να επεξεργαστώ φωτογραφίες, να γράψω κείμενο! Μόνο μεταμεσονύχτια μπορεί να είναι πλέον μια τέτοια δραστηριότητα, και καθώς η κούραση είναι μεγάλη, αντοχές δεν υπάρχουν!

Όμως μου έλειψε το blogging και είπα να θυσιάσω λίγο από τον ύπνο μου για να κάνω αυτό εδώ το ποστ, γιατί αν δεν το κάνω τώρα που την βόλτα στην Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης την έχω πρόσφατη, θα πέσει και αυτό στην αφάνεια των to-do posts που δεν έγιναν όμως ποτέ, κλαψ!

Ας τα πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή! Εδώ και μήνες διαμαρτυρόμουν ότι δεν έχω δει το νέο τμήμα της Νέας Παραλίας που δόθηκε στο κοινό της πόλης. Δυστυχώς ενώ ευκαιρίες είχαν δοθεί κατά διαστήματα, τελικά δεν ευόδωσαν! Την Κυριακή όμως, αφού ψηφίσαμε για τις Δημοτικές εκλογές, και εφόσον είχε μια υπέροχη μέρα, αδράξαμε την ευκαιρία και απολαύσαμε και εμείς έναν όμορφο περίπατο στην Νέα Παραλία!

Παρκάραμε απέναντι από το Μακεδονία Παλλάς και στην αρχή περπατήσαμε ως τον Ναυτικό Όμιλο (πιο πέρα δεν υπήρχε λόγος να πάμε καθώς το τμήμα Ναυτικός Όμιλος - Μέγαρο το έχουμε χιλιοπερπατήσει!) και στη συνέχεια μέχρι το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο ουρανός ήταν καταγάλανος και η ημέρα πραγματικά ήταν ιδανική για αυτήν τη βόλτα:

 Από αυτόν τον ανθισμένο διάδρομο βγήκαμε στην παραλία

Με το που στρίψαμε αριστερά από το Μακεδονία Παλλάς συναντήσαμε αρχικά αυτό το μικρό πάρκο με τα σχοινιά που σκαρφαλώναμε όταν ήμασταν μικροί στο πάρκο του Οδυσσέα Φωκά. Τώρα το συγκεκριμένο παιχνίδι το μετέφεραν εδώ σε ένα μικρό παρκάκι.


Κλασσικός πωλητής μπαλονιών για τα παιδάκια, δίπλα στην θάλασσα. 


Και κάπου εδώ ξεκινάνε και τα νέα θεματικά πάρκα. Πρώτα συναντάμε τον Κήπο της Άμμου και δίπλα του τον Κήπο του Ίσκιου



 Μετά τον Κήπο του Ίσκιου, ακολουθεί ο Κήπος των Εποχών.





 Το ωραιότερο μέρος όμως για μένα είναι το πάρκο του Οδυσσέα Φωκά που λέγεται πλέον "Κήπος του Οδυσσέα Φωκά"! Είναι η αγαπημένη μου παιδική χαρά, εδώ τρελαινόμουν να παίζω όταν ερχόμασταν περίπατο με το δημοτικό μου! Την τελευταία φορά που την περπάτησα είχε τέτοια σημάδια εγκατάλειψης (μπορείτε να δείτε την αντίστοιχη ανάρτησή μου από το 2007) που προκαλούσαν θλίψη! Ευτυχώς τώρα το πάρκο δεν έχει καμιά σχέση με εκείνες τις εικόνες! Όλα τα παιχνίδια είναι καινούρια, η πρόσβαση στο κοινό είναι πιο άμεση, υπάρχουν αρκετά μέρη με ίσκιο από τα δέντρα για να ξαποστάζουν γονείς ή/και παιδιά και γενικώς το πάρκο δείχνει μια πολύ όμορφη εικόνα. Μακάρι να διατηρηθεί έτσι, να συντηρούνται τα παιχνίδια και τα παγκάκια και να μη τα δούμε σπασμένα και με γκράφιτι στο εγγύς μέλλον!





Το πιο ευχάριστο φυσικά είναι ότι το πάρκο γέμισε πάλι από παιδάκια και κόσμο!

Απέναντι διακρίνεται ο τρούλος της εκκλησίας Κυρίλλου και Μεθοδίου. 

Ο λοφίσκος όπου υπήρχε το Π με το σκοινί που κρεμιόμασταν και περνούσαμε απέναντι διατηρήθηκε και φυτεύτηκαν πάνω του υπέροχοι φοίνικες! 



 Οι τσουλήθρες είναι ολοκαίνουριες, αλλά κράτησαν το σχέδιο και τη φιλοσοφία εκείνων που γνωρίσαμε εμείς ως παιδιά!

Και ένα καινούριο "γύρω γύρω όλοι" για παιδιά κάθε ηλικίας. Δυστυχώς η φωτογραφία είναι λίγο μακρινή και δε φαίνεται καθαρά. 

 Και ξαναβγαίνουμε στην παραλία...

Μετά τον Κήπο του Φωκά, συναντάμε τον Κήπο της Μεσογείου

Να και κάτι που προσωπικά δεν είχα ξαναδεί: μπαρ-ποδήλατο!! Ανεβαίνεις, παίρνεις το αναψυκτικό σου και κάνεις πετάλ! Πρωτότυπο! Θα το δείτε και στο βιντεάκι στο τέλος της ανάρτησης.

Να και κάτι ακόμα ωραίο! Πλέον μπορεί όποιος θέλει να νοικιάσει από το Μακεδονία Παλλάς ποδήλατα με τεντούλα για παρέα, είτε δύο ατόμων, είτε τεσσάρων, ενώ υπάρχει και ειδικός χώρος μπροστά και για μικρά παιδάκια! Πληροφορίες θα δείτε σε φωτογραφία παρακάτω... 






Τις φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης τις τράβηξα με την νέα μου φωτογραφική που αγόρασα πριν λίγες μέρες. Η μέρα ήταν τόσο όμορφη και η ατμόσφαιρα απίστευτα καθαρή και ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να την εγκαινιάσω! Δείτε τι καθαρά που φαίνονται με το ζουμ τα Κάστρα στην Άνω Πόλη!!!


Το καραβάκι "Κλειώ" που κάνει βόλτα στον Θερμαϊκό.

Το μόνο τμήμα της παραλίας που δε μου άρεσε είναι αυτός ο λόφος που κατασκευάστηκε δεξιά του Μακεδονία Παλλάς. Μπορεί να μη φαίνεται καλά από την φωτογραφία, όμως το σημείο που βλέπετε έχει κλίση. Δίκαια διαμαρτύρονταν οι κάτοικοι των απέναντι σπιτιών, καθώς στα καλά καθούμενα οι κάτοικοι των πρώτων ορόφων θα έχασαν τη θέα προς τη θάλασσα. Επίσης, από τη μεριά του δρόμου έχει γίνει ένας πέτρινος τοίχος, άρα όποιος περπατάει στην Μεγάλου Αλεξάνδρου βρίσκεται για κάποια μέτρα δίπλα σε έναν τοίχο, αντί να έχει ανοιχτωσιά προς τη θάλασσα όπως παλιά!

Εδώ φαίνεται λίγο καλύτερα η κλίση. Ο συγκεκριμένος λόφος (αν μπορούμε να τον πούμε έτσι) έχει φυτευτεί με στάχια. Όταν ήταν υπό κατασκευή είχα διαβάσει στα τοπικά ενημερωτικά sites ότι έγινε για να πηγαίνει ο κόσμος και να θαυμάζει το ηλιοβασίλεμα από ψηλά. Πολύ αμφιβάλω αν θα ανεβαίνει κανείς εκεί πάνω για αυτόν τον σκοπό, αφού το ηλιοβασίλεμα φαίνεται υπέροχο σε όλο το μήκος της παραλίας, όπου και να βρίσκεσαι. 


"... το ένα τ'άλογο, να είναι άσπρο, όπως τα όνειρα που έκανα παιδί..."


 Και φτάνουμε αισίως στις λατρεμένες μου Ομπρέλες του Ζογγολόπουλου. Θα με συγχωρέσετε, αλλά εδώ έχω τραβήξει μπόλικες φωτογραφίες καθώς έχω αδυναμία στο συγκεκριμένο έργο! ;)

 Επιτέλους οι Ομπρέλες μεταφέρθηκαν σε νέο μέρος και αναδείχθηκαν. Παλιά βρίσκονταν ακριβώς πάνω στον περίπατο και έπρεπε να κάνεις κύκλο για να τις προσπεράσεις και να συνεχίσεις την βόλτα σου! Συν ότι ήταν ακριβώς δίπλα στον ποδηλατόδρομο, δεν ήταν καθόλου βολίκό το μέρος!

 Τώρα ανυψώθηκαν, είναι προσβάσιμες στο κοινό και όχι περιφραγμένες και δίπλα τους υπάρχει μια ωραία πλατειούλα με συντριβανάκια!








Και φτάνουμε αισίως στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όσες φορές και να βρεθώ μπροστά στον Μεγαλέξανδρο και στον Βουκεφάλα, τρεις δεκαετίες τώρα, νιώθω πάντα την ίδια συγκίνηση και το ίδιο ρίγος, την ίδια περηφάνεια! 

 Η πλατεία μπροστά από το άγαλμα έχει αναπλαστεί πολύ ωραία με μικρά συντριβανάκια. Έχω δει φωτογραφίες από βραδινές λήψεις που είναι φανταστικές! Επιφυλάσσομαι να βγάλω και έγω αντίστοιχες στο μέλλον! :)



 Οι τιμές για τα ενοικιαζόμενα ποδήλατα που ανέφερα παραπάνω.

 Το πρώην Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής στο οποίο πολλά παιδάκια έκαναν ποδήλατο!

 Και επιστρέφουμε στον διάδρομο από τον οποίο βγήκαμε στην παραλία στην αρχή όπου πρόσεξα αυτό το περίεργο δέντρο με κλαδιά σαν πλεξούδα!



Όπως καταλάβατε οι εντυπώσεις από το νέο τμήμα της παραλίας ήταν σε γενικές γραμμές θετικές. Κλείνω την ανάρτηση με μια σύνθεση από βιντεάκια που τράβηξα κατά τη διάρκεια της βόλτας! Enjoy: