Wednesday, 25 July 2012

21 Jump Street (2012)

Όπως είχα γράψει και παλιότερα η σειρά 21 Jump Street που διήρκησε από το 1987 ως το 1991 ήταν από τις πιο αγαπημένες μου σειρές και ήταν αυτή που με έκανε να "ερωτευτώ" τον Johnny Depp και να έχω αμέτρητες αφίσες του στις πόρτες των ντουλαπιών μου! :)

Χθες το βράδυ ήρθε η ώρα να δω και την ταινία που βγήκε φέτος στους κινηματογράφους, με πολύ επιφύλαξη βέβαια. Στο κινηματογραφικό ριμέικ λοιπόν πρωταγωνιστούν ο Jonah Hill και ο Channing Tatum. Φυσικά κανείς από τους δύο δεν έχει τη γοητεία του Johnny αλλά το προσπερνάμε! 

Το στόρυ είναι και πάλι το ίδιο. Δύο αστυνομικοί επιλέγονται λόγω του νεαρού της ηλικίας τους να μπουν undercover σε ένα σχολείο και προσποιούμενοι τους μαθητές να εντοπίσουν την πηγή ενός νέου συνθετικού ναρκωτικού που στοίχισε τη ζωή σε έναν έφηβο.

Φυσικά η ταινία δεν μπορεί να συγκριθεί με τη σειρά, αλλά βλέπεται ευχάριστα.

Ακολουθεί spoiler alert αν δεν την έχετε δει, μη διαβάσετε παρακάτω!


Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και που δεν θα το φανταζόμουν με τίποτα είναι η συμμετοχή προς το τέλος της ταινίας του ίδιου του Johnny Depp και του Peter DeLuise που ήταν οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές στην original σειρά!!!! Έπαθα πλάκα! Και το πιο κορυφαίο είναι ότι όταν αποκαλύπτονται ως undercover αστυνομικοί και αυτοί και πέφτει το πιστολίδι με τους κακούς, πίσω μια τηλεόραση δείχνει σκηνές από τη σειρά 21 Jump Street!!! Πολύ μου αρέσουν αυτές οι "πινελιές" όταν ο σκηνοθέτης μας "κλείνει το μάτι" κατ'αυτόν τον τρόπο! Και μόνο για αυτή τη σκηνή άξιζε να δω την ταινία χεχε!!!

Στο τέλος της ταινίας ακούγεται στους τίτλους το τραγούδι από τη σειρά, αλλά αλλαγμένο τόσο που του άλλαξαν τα φώτα. Εγώ εξακολουθώ να προτιμώ το αυθεντικό και κάθε φορά που το ακούω να μου φτιάχνει το κέφι και να θέλω να χοροπηδήξω:


Στο τέλος της ταινίας αφήνεται ανοιχτό παραθυράκι και για sequel της και όντως αν δείτε στο imdb βρίσκεται σε pre-production χωρίς να έχει ανακοινωθεί ακόμα η ημερομηνία προβολής της.

Monday, 23 July 2012

The Lorax


Χθες το βράδυ είδαμε το The Lorax του Dr. Seuss και ομολογώ ότι ενθουσιάστηκα! Θα έλεγα ότι μου άρεσε περισσότερο και από το Horton Hears A Who! του 2008 του ιδίου.

Η ταινία είναι από τους δημιουργούς του Despicable Me του 2010, τα γραφικά εκπληκτικά και η ιστορία σε κρατάει από την αρχή ως το τέλος.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι το μοναδικό οικολογικό μήνυμα που προβάλλει η ταινία. Βρισκόμαστε σε μια πόλη, την Thneesville όπου τα πάντα είναι φτιαγμένα από πλαστικό και δεν υπάρχει ίχνος φύσης. Οι κάτοικοι δεν έχουν γνωρίσει κάτι άλλο και ζουν ευτυχισμένοι, τουλάχιστον φαινομενικά! Ο "κακός" της υπόθεσης είναι ο Mr O'Hare ο οποίος εκμεταλλεύεται αυτήν την κατάσταση για να πλουτίσει πουλώντας νερό και άδεια μπουκάλια με φρέσκο... αέρα στους πολίτες! Η πόλη είναι περικυκλωμένη με μεγάλα μεταλλικά τείχη και κανείς δεν φεύγει ποτέ, το σκηνικό θυμίζει λίγο Truman Show!

Όμως πώς φτάσαμε ως εδώ και γιατί δεν υπάρχουν δέντρα;

Αυτό θα το μάθουμε όταν ένα κοριτσάκι η Audrey θα εκφράσει στον φίλο της τον Ted (Zac Efron) την επιθυμία της να είχε ένα αληθινό δέντρο και εκείνος με τη βοήθεια της γιαγιάς του (Betty White) θα το σκάσει από την πόλη προς αναζήτηση ενός δέντρου προκειμένου να εντυπωσιάσει την Audrey και να κερδίσει την καρδιά της. 

Όμως και εκτός πόλης τα πάντα είναι ερημωμένα και κατεστραμμένα! Ο Ted θα συναντήσει τον κύριο Once-ler ο οποίος θα του διηγηθεί την ιστορία του λέγοντάς του ότι αυτός ευθύνεται για την τεράστια καταστροφή και για την εξαφάνιση των δέντρων.

Περισσότερα δεν θα πω, αξίζει πάντως να δείτε την ταινία, δεν θα απογοητευτείτε! Ειδικά στην αναδρομή στο παρελθόν τα ζωάκια έχουν φανταστικά γραφικά (τα αρκουδάκια νομίζεις ότι θα χαϊδέψεις το τρίχωμά τους!) και έχουν πλάκα τα ψάρια με τα τραγούδια τους!

Στο ρόλο του Lorax που είναι κάτι σαν το πνεύμα του δάσους που προσπαθεί να δείξει στον Once-ler το λάθος του συναντάμε τον Danny DeVito. 

Δείτε το τρέιλερ:



Sunday, 27 May 2012

Η Σουηδία νικήτρια του 57ου διαγωνισμού της Eurovision!

Η Σουηδία με το τραγούδι Euphoria και ερμηνεύτρια την Loreen είναι η νικήτρια του 57ου διαγωνισμού της Eurovision! Πρώτη φορά μου αρέσει στη Eurovision τόσο ένα τραγούδι και πιστεύω ακράδαντα ότι άξιζε δικαιωματικά την πρώτη θέση! Μπράβο για την ερμηνεία της και την παρουσία της. Εκεί που οι περισσότεροι παιδεύονται να εντυπωσιάσουν με χορευτικά και ειδικά εφέ, κατάφερε μόνη της, με ωραία κινησιολογία. χαμηλό φωτισμό και δυνατό πλεονέκτημα τη φωνή της και το πολύ ωραίο τραγούδι να ξεχωρίσει από όλα τα υπόλοιπα!

Loreen - Euphoria




Lyrics / στίχοι:


Why, why can’t this moment last forevermore?
Tonight, tonight eternity’s an open door…
No, don’t ever stop doing the things you do.
Don’t go, in every breath I take I’m breathing you…


Euphoria
Forever, ’till the end of time
From now on, only you and I
We’re going up-up-up-up-up-up-up
Euphoria
An everlasting piece of art
A beating love within my heart
We’re going up-up-up-up-up-up-up


We are here, we’re all alone in our own Universe,
We are free, where everything’s allowed and love comes first,
Forever and ever together, we sail into infinity,
We’re higher and higher and higher, we’re reaching for divinity.


Euphoria
Forever, ’till the end of time
From now on, only you and I
We’re going up-up-up-up-up-up-up
Euphoria
An everlasting piece of art
A beating love within my heart
We’re going up-up-up-up-up-up-up


Forever we sail into infinity,
We’re higher, we’re reaching for divinity…


Euphoria, euphoria
We’re going up-up-up-up-up-up-up
Euphoria….
An everlasting piece of art
A beating love within my heart
We’re going up-up-up-up-up-up-up
Euphoria, euphoria
We’re going up-up-up-up-up-up-up

Tuesday, 15 May 2012

Roxette - Wish I Could Fly

Χθες το βράδυ στη Θεσσαλονίκη είχε μια τρομερή καταιγίδα, με αστραπές και δυνατές βροντές. Μη μπορώντας να κοιμηθώ, σηκώθηκα κατά τις 2:30, πήρα μια καρέκλα και την άραξα μπροστά στο παράθυρο του σαλονιού χαζεύοντας έξω. 

Κάποια στιγμή δίψασα και πήγα ως την κουζίνα για να πιω νερό. Δεν ήθελα όμως να ανάψω φως και να χαλάσω την ατμόσφαιρα, έτσι έφεγγα με την οθόνη του κινητού μου. Και ξαφνικά μου ήρθε ένα flashback και θυμήθηκα το τραγούδι Wish I Could Fly των Roxette που είχε κυκλοφορήσει το 1999 στο άλμπουμ τους Have A Nice Day! 

Roxette - Wish I Could Fly



Πιστεύω ότι είναι ένα από τα ωραιότερα video clips που έχω δει ποτέ, με πολύ ωραία σκηνοθεσία και φωτογραφία! Αυτή η εναλλαγή φωτός-σκότους δημιουργεί μια εκπληκτική ατμόσφαιρα!

Στίχοι / Lyrics:

Halfway through the night 
I wake up in a dream 
Echoes in my head 
Make every whisper turn into a scream 


I dreamed I could fly 
Out in the blue 
Over this town 
Following you
Over the trees
Subways and cars 
I'd try to find out 
Who you really are


In the middle of the night
Cool sweatin' in my bed 
Got the windows open wide
Thinkin' about all the things you said


I wish I could fly
Out in the blue 
Over this town 
Following you
I'd fly over rooftops
The great boulevards 
To try to find out
Who you really are
Who you really are 


I wish I could fly now
I wish I could fly now
I wish I could fly now


I wish I could fly
Around and around 
Over this town 
The dirt on the ground 
I'd follow your course
Of doors left ajar
To try to find out 
Who you really are
To try to find out
Who you really are

Friday, 11 May 2012

Ιδιωτικές Ζωές

Χθες το βράδυ παρακολουθήσαμε την παράσταση "Ιδιωτικές Ζωές" του Νόελ Κάουαρντ στο θέατρο Αυλαία στη Χ.Α.Ν.Θ. Ήταν η πρώτη φορά που πήγα στο συγκεκριμένο θέατρο και μου άρεσε πολύ ο χώρος. Αμφιθεατρικό και "ζεστό" με επένδυση ξύλου στους τοίχους, η ανακαίνισή του μετά από τη φωτιά που υπέστη το κτίριο πριν μερικά χρόνια ήταν πολύ όμορφη! Αν και Τετάρτη το θέατρο γέμισε! Δεν περίμενα να έχει τόσο κόσμο μεσοβδόμαδα!


Στην παράσταση πρωταγωνιστούν η Θάλεια Ματίκα (Αμάντα), ο Τάσος Ιορδανίδης (Έλιοτ), η Νικολέτα Κοτσαηλίδου (Σίμπιλ) και ο Ορέστης Τζιόβας (Βίκτορ). Η Σίμπιλ και ο Έλιοτ είναι νιόπαντροι και περνούν την πρώτη νύχτα του γάμου τους στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στη Γαλλία. Στο ακριβώς διπλανό δωμάτιο περνούν επίσης την πρώτη νύχτα γάμου τους η Αμάντα με τον Βίκτορ. Το πρόβλημα; Η Αμάντα ήταν στο παρελθόν παντρεμένη με τον Έλιοτ και με το που συναντιούνται τυχαία στη βεράντα του ξενοδοχείου, το πάθος τους ξαναφουντώνει!

Η βεράντα του ξενοδοχείου με το χώρισμα των δύο δωματίων.

Αν η υπόθεση σας θυμίζει κάτι, να πούμε ότι πάνω στο έργο του Κάουαρντ βασίστηκε η γνωστή ελληνική κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη "Νύχτα Γάμου" με τον Κώστα Βουτσά, την Μάρθα Καραγιάννη, τον Φαίδωνα Γεωργίτση και την Μπέτυ Αρβανίτη!

Αφού λοιπόν η Αμάντα και ο Έλιοτ συνειδητοποιούν πέντε χρόνια μετά το χωρισμό τους ότι ανήκουν ο ένας στον άλλον, αφήνουν τον Βίκτορ και την Σίμπιλ αντίστοιχα και το σκάνε μαζί! Και όλα αυτά την πρώτη νύχτα του γάμου τους!! 

Καταλήγουν σε ένα διαμέρισμα που έχει η Αμάντα στο Παρίσι και ενώ αρχικά ζουν τον έρωτά τους, σιγά σιγά βγαίνουν στην επιφάνεια όλα αυτά που τους οδήγησαν να χωρίσουν την πρώτη φορά. Πιστεύουν όμως ότι τα χρόνια τους ωρίμασαν και θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τις όποιες ζήλειες και τους εγωισμούς. Εφευρίσκουν μάλιστα και μια λέξη την οποία θα πρέπει να πουν όταν ο καυγάς αρχίζει να φουντώνει και τότε θα πρέπει για λίγο να σταματήσουν να μιλάνε προκειμένου να μη χαλάσει αυτό που έχουν. Θα τα καταφέρουν όμως;

Προς το τέλος της παράστασης, θα εμφανιστούν στο διαμέρισμα ο Βίκτορ και η Σίμπιλ για να "ζητήσουν τα ρέστα". Θα επιτύχουν να κερδίσουν τους νόμιμους συζύγους τους πίσω ή θα μείνουν μόνοι; Η συνέχεια επί σκηνής....




Η παράσταση προβάλλεται μέχρι και αυτή την Κυριακή (13/05) με μια παράσταση κάθε μέρα (στις 21:00) και το εισιτήριο κοστίζει 15 ευρώ. 

Η σκηνοθεσία είναι του Πέτρου Φιλιππίδη και η μετάφραση του Πέτρου Φιλιππίδη και του Χρήστου Σιμαρδάνη.

Καλή διασκέδαση! :)

Thursday, 3 May 2012

Πρωτομαγιά 2012 - Πιάσαμε τον Μάη!

Την Τρίτη που μας πέρασε ήταν Πρωτομαγιά, ο καιρός ήταν εκπληκτικός με έναν υπέροχο ήλιο να λάμπει πάνω από τη Θεσσαλονίκη και ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να πάμε να "πιάσουμε τον Μάη".

Ο περισσότερος κόσμος διάλεξε ως ημερήσιο προορισμό κάποιο μέρος της Χαλκιδικής με αποτέλεσμα να μποτιλιαριστεί για αρκετή ώρα στο δρόμο. Εμείς καθώς απολαμβάνουμε τη Χαλκιδική τρεις μήνες το καλοκαίρι διαλέξαμε κάτι πολύ κοντινότερο, κι έτσι πήγαμε ως την Κρήνη.

Αρχικά κατεβήκαμε στον Ναυτικό Όμιλο Καλαμαριάς για μια βολτίτσα. Πρώτη φορά πήγαινα εκεί κάτω και μου άρεσε πολύ! 

 Κατά μήκος της μαρίνας υπάρχουν αυτά τα όμορφα παχύφυτα με το έντονο μωβ λουλούδι που δίνουν ένα μοναδικό ανοιξιάτικο χρώμα στο τοπίο!

 Και στις δύο μεριές στο λιμανάκι υπάρχουν στην ακτή πλοία σαν σε ναυπηγείο που ενισχύουν τη θαλασσική διακόσμηση!



Μαργαρίτες!

Δίπλα στη θάλασσα υπάρχει ένα μικρό παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, που ως γνωστόν είναι ο φύλακας-Άγιος των Ναυτικών...



Όπως γράφει η πινακίδα στο εξωτερικό του το παρεκκλήσι ανεγέρθη για τη σωτηρία 112 μικρών ιστοπλόων από τη θεομηνία που έπληξε τον κόλπο της Θεσσαλονίκης κατά τη διεξαγωγή των πανελληνίων αγώναν όπτιμιστ το απόγευμα της 21ης Αυγούστου 1979.


 Δε θα μπορούσα να μη βγάλω και μια φωτογραφία που να εστιάζει στη μαργαρίτα και να είναι θαμπό το φόντο, τις λατρεύω αυτές τις photos! Αφιερωμένη σ'όλους τους αναγνώστες μου! :)


Κι άλλα λουλούδια!


Αρχικά είπαμε να καθήσουμε σε ένα καφέ που βρίσκεται δίπλα στη μαρίνα, αλλά η ζέστη εδώ κάτω ήταν τόση μεγάλη που αποφασίσαμε να πάμε παρακάτω. Έτσι καταλήξαμε στο Mistral:

 Πιάσαμε πρώτη θέση με θέα τη θάλασσα. Εδώ το μαγαζί είναι πιο ψηλά και φυσούσε ένα δροσιστικό αεράκι κατά διαστήματα. Απολαμβάναμε τη θέα και ένα λαμπερό ήλιο! Σαν να ήταν καλοκαίρι!



 Στο μαγαζί έπαιζε πολύ ωραία house μουσικούλα και ήταν λες και ήμασταν σε κάποιο beach bar! 



 Τι υπέροχα που λαμπύριζε ο ήλιος μέσα στη θάλασσα! Και τι ωραία να σε ζεσταίνει έτσι και να νιώθεις ότι το καλοκαιράκι πλησιάζει!


Κατά διαστήματα μια βάρκα ή ένα ιστιοπλοϊκό εμφανιζόταν πάνω στο ασημένιο θαλάσσιο χαλί!






Αλλά είχαμε και από αέρος επισκέψεις. Ακριβώς πάνω από το κεφάλι μας πέρασαν δύο φορές αεροπλάνα! Όπως βλέπετε ο ουρανός ήταν καταγάλανος χωρίς ίχνος από συννεφάκι!




Όσο έπεφτε ο ήλιος τόσο πιο όμορφο γινόταν και το τοπίο. Θα θέλαμε πολύ να καθήσουμε λίγη ώρα ακόμα για να δούμε το ηλιοβασίλεμα, αλλά ήμασταν ήδη αρκετή ώρα και κατά τις 6:30 πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Ήταν πάντως πολύ όμορφα! Ξεφύγαμε λίγο από την καθημερινότητα!


Δε μπορώ να καταλάβω, πώς ενώ στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν τόσα όμορφα μέρη με θέα τη θάλασσα - τόσο στο κέντρο, όσο και ανατολικά - πολλοί πάνε και κλείνονται σε κάτι "τρύπες", σε κάτι μικρά και στενά μπαράκια στο κέντρο ή αλλού!


Εσείς πώς τα περάσατε την Πρωτομαγιά; Τον πιάσατε τον Μάη; 

Άντε και του χρόνου! :)

Sunday, 29 April 2012

Funny Country Songs (back to 1994)

Σήμερα έχω funny (και ολίγον τι από funky) διάθεση και είπα να κάνω ένα μουσικό ποστ που έχω καιρό να κάνω! Θα ταξιδέψουμε πίσω στο 1994 οπότε και είχαν κυκλοφορήσει τρία country τραγούδια με club ρυθμούς όμως και "ξεβιδωνόμασταν" σαν τρελά στα κλαμπς (ή ακόμα και στα δωμάτιά μας LOL) όταν τα ακούγαμε εκείνη την εποχή!! 

Ξεκινάμε από το Cotton-eyed Joe από το σουηδικό συγκρότημα Rednex:


Οι στίχοι λένε: 

"If it hadn't been for cotton-eye joe
I'd been married long time ago
Where did you come from. Where did you go?
Where did you come from cotton-eye joe?"

αλλά λόγω της ταχύτητας των στίχων ακούγαμε "Ready to come, ready to go / Ready to go to Kathmandu!"


Συνεχίζουμε με το Everybody Confi Gon από τους Ιταλούς Two Cowboys:



Και ολοκληρώνουμε με το Swamp Thing των The Grid:



Τα δύο τελευταία βρίσκονται και στη συλλογή "NOW That's What I Call Music 28" που ήταν από τις καλύτερες που είχε κυκλοφορήσει τη χρονιά εκείνη!! :)