Το γνωστό βιβλίο "Ο Μικρός Νικόλας" του René Goscinny, δημιουργού του Αστερίξ, έγινε ταινία και κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα την παραμονή των Χριστουγέννων.
Το βιβλίο για να είμαι ειλικρινής το διάβασα για πρώτη φορά τον Οκτώβριο στα γαλλικά., καθώς μου το έκαναν δώρο. Δεν είχε τύχει ποτέ στο παρελθόν να το διαβάσω. Μερικές φορές που είχα βρεθεί στο public είχα ξεφυλλίσει την ελληνική μετάφραση και τα αποσπάσματα που είχα διαβάσει (αγοράκια να παίζουν ξύλο) δεν με τραβούσαν να το αγοράσω αν και ήθελα να δω περί τίνος πρόκειται.
Παρακολουθήστε το τρέιλερ:
Το βιβλίο για να είμαι ειλικρινής το διάβασα για πρώτη φορά τον Οκτώβριο στα γαλλικά., καθώς μου το έκαναν δώρο. Δεν είχε τύχει ποτέ στο παρελθόν να το διαβάσω. Μερικές φορές που είχα βρεθεί στο public είχα ξεφυλλίσει την ελληνική μετάφραση και τα αποσπάσματα που είχα διαβάσει (αγοράκια να παίζουν ξύλο) δεν με τραβούσαν να το αγοράσω αν και ήθελα να δω περί τίνος πρόκειται.
Το αυθεντικό βιβλίο είναι γραμμένο στο πρώτο πρόσωπο και είναι ιστοριούλες που διηγείται ο μικρός οχτάχρονος Νικόλας. Κάθε ιστοριούλα δεν ξεπερνά τα 3-4 φύλλα και πλαισιώνεται από τα σκίτσα του Jean-Jacques Sempé. Το βιβλίο επομένως δεν έχει κάποια δομή, δηλαδή αρχή μέση και τέλος αλλά οι ιστορίες αυτές θα μπορούσαν να μπουν σε οποιαδήποτε σειρά. Σε κάθε ιστοριούλα ο Νικόλας μας παρουσιάζει από την αρχή τους φίλους του με τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά τους. Αυτό γίνεται γιατί κάθε ιστορία εμφανιζόταν στο περιοδικό Pilote (στο ίδιο περιοδικό όπου πρωτοεμφανίστηκε και ο Αστερίξ) πριν να συγκεντρωθούν και να εκδοθούν ως ένα ενιαίο βιβλίο.
Οι ιστορίες του βιβλίου θα μπορούσε να είναι τυχαίες σελίδες από το ημερολόγιο ενός μπόμπιρα. Εστιάζονται κυρίως στο σχολείο, στη σχέση των μαθητών με την δασκάλα τους και τον επιτηρητή καθώς και στη σχέση του Νικόλα με τους φίλους του και τους γονείς του. Φυσικά το όλο πλαίσιο δεν αντικατοπτρίζει την σημερινή πραγματικότητα αλλά μας ταξιδεύει πίσω στην αυστηρή δεκαετία του '50, χωρίς όμως να αναφέρεται πουθενά η χρονολογία.
Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο έχει πραγματικά την εντύπωση ότι μιλάει ένα μικρό παιδάκι. Η γλώσσα είναι πολύ απλή, πολλές εκφράσεις επαναλαμβάνονται και ο Goscinny χρησιμοποιεί λέξεις που εκφέρονται κατά κόρον από μικρά παιδιά. Το βιβλίο δεν είναι απλά διασκεδαστικό αλλά είναι και μια έμμεση κριτική στον κόσμο των μεγάλων που τα παίρνουν όλα στα σοβαρά και ξεχνούν να είναι απλοί και ευχάριστοι. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, αν και οι ιστοριούλες δεν λαμβάνουν χώρα στην σημερινή εποχή και πιθανόν να ξενίζουν πολλούς, το βιβλίο εξακολουθεί να θεωρείται επίκαιρο και να έχει επιτυχία.
Οι ιστορίες του βιβλίου θα μπορούσε να είναι τυχαίες σελίδες από το ημερολόγιο ενός μπόμπιρα. Εστιάζονται κυρίως στο σχολείο, στη σχέση των μαθητών με την δασκάλα τους και τον επιτηρητή καθώς και στη σχέση του Νικόλα με τους φίλους του και τους γονείς του. Φυσικά το όλο πλαίσιο δεν αντικατοπτρίζει την σημερινή πραγματικότητα αλλά μας ταξιδεύει πίσω στην αυστηρή δεκαετία του '50, χωρίς όμως να αναφέρεται πουθενά η χρονολογία.
Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο έχει πραγματικά την εντύπωση ότι μιλάει ένα μικρό παιδάκι. Η γλώσσα είναι πολύ απλή, πολλές εκφράσεις επαναλαμβάνονται και ο Goscinny χρησιμοποιεί λέξεις που εκφέρονται κατά κόρον από μικρά παιδιά. Το βιβλίο δεν είναι απλά διασκεδαστικό αλλά είναι και μια έμμεση κριτική στον κόσμο των μεγάλων που τα παίρνουν όλα στα σοβαρά και ξεχνούν να είναι απλοί και ευχάριστοι. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, αν και οι ιστοριούλες δεν λαμβάνουν χώρα στην σημερινή εποχή και πιθανόν να ξενίζουν πολλούς, το βιβλίο εξακολουθεί να θεωρείται επίκαιρο και να έχει επιτυχία.
Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε πάνω από 30 γλώσσες. Τον Μάιο του 2009 ο Μικρός Νικόλας γιόρτασε τα 50 χρόνια του και θεωρείται πλέον ένα από τα κλασσικά έργα της γαλλικής λογοτεχνίας. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας του Μικρού Νικόλα πέρα από το πρωτότυπο βιβλίο έχουν ακολουθήσει και άλλα όπως τα "Ο μικρός Νικόλας διασκεδάζει", "Οι διακοπές του μικρού Νικόλα", "Ο μικρός Νικόλας και η παρέα του", "Ο μικρός Νικόλας... έχει προβλήματα" και "Ο μικρός Νικόλας σε νέες περιπέτειες".
